บทที่270 บังคับให้ส่งประเทศ

คำพูดเดียวเหมือนทำให้ชนุดมตายทั้งเป็น

ดูเหมือนว่ามีตาข่ายขนาดใหญ่ที่มองไม่เห็นที่จะครอบคลุมเขาทั่วร่างกาย เลือดนั้นจับตัวเป็นก้อนในกระดูก คนทั้งคนที่ห้ามความรู้สึกไว้ ครั้งแรกที่เธอรู้สึกได้แบบนี้

ใจเต้นแรง คิดเอาแน่เอานอนไม่เคยมาก่อน

ชนุดมข่มตาลง ยก

บทที่271ไม่อยากจากคุณไปไหน

เรื่องนี้มันพิสูจน์แล้วว่าไม่ได้ขู่เธอเตชิตมาถึงโรงพยาบาลในวันที่3เขาใส่สูทที่เหมาะสมแต่สีหน้าดูเครียดมากคำตัดสินของศาลยังไม่ได้ลงมายังมีประเด็นที่ต้องเคลียร์กันเพราะความยุ่งเขานอนเพียงสามสีชม.ในหนึ่งวันเกือบไม่ได้พักเลย

ทีนาร์เห็นเขาในสภาพแบบนี้รู้สึกเจ็บปวดและห

บทที่272จำคุกตลอดชีวิต

ผู้ชายก้าวฝีเท้าออกไปไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง“ทำไมฉันถึงไม่สามารถทำแบบนั้นกับคุณนั่นคือผลลัพธ์ที่ดีที่สุด”

“คุณทำแบบนี้คุณจะรู้สึกยังไงกับพ่อแม่ของฉันคุณจะรู้สึกยังไงที่พวกท่าเคยเสียสละชีวิตเพื่อคุณฉันยอมรับว่าเธอไม่ชอบฉันแต่ฉันไม่สามรยอมรับการตัดสินใจของคุณที่จะส่งฉั