บทที่257 ยอมรับโทษเอง

ทางตำรวจเจอวันนั้นที่ทีนาร์อยู่ในโรงพยาบาล บังเอิญก็คือ วันนี้คือวันที่โศจิรัตน์ตาย

ความบังเอิญเเบบนี้ทำให้สงสัย นอกจากกล้องจากทางถนนใหญ่เเล้วยังมีกล้องจากทางเเคบบางทาง เเต่ทางอื่นไม่มีเเล้ว เเต่รู้ว่าเธอเคยไปที่ข้างๆโรงพยาบาล นี้คือสิ่งที่สำคัญ

เเต่

บทที่258 พาเธอไปเเบบไม่คิดถึงสิ่งที่ตามมาทีหลัง

สุดท้าย เตชิตก็รับเอกสารมา นอกจากรับเเล้วก็ไม่มีทางอื่นเเล้ว

หรือว่าจะไม่ยอมรับผิด?

ได้ ต้องได้ เเต่ต้องเทียบกับชีวิตของคนในครอบครัว เเค่เรื่องเเพ้ในคดีนี้ ก็อาจจะต้องเสี่ยงด้วยชีวิตของนัชชาด้วย เลาไม่กล้าเสี่ยง

ถ

บทที่259 บทที่จูบกับชั้นคิดอะไรอยู

“นายพูดเล่น” มือของนัชฃาอยู่บนหัว ส่ายหัว น้ำตาไหลลงมา เเต่ก็หายไปเร็วมาก

“ชั้นไม่ได้พูดเล่น เธอรู้ดี เเค่เเบบนี้ก็รับไม่ได้เเล้ว รอวันที่ขึ้นคดี เธอจะทำยังไง?”

เสียงของผู้ชายเหมือนเป็นมนสะกด ก็ยิ่งฟังยิ่งเข้าไปในหู

ทีละตัวทีละ