บทที่256 การมาเยี่ยมของดวิษ

เตชิตให้เวลากับทีนาร์สองวันในการคิด สองวันนี้ทีนาร์ก็ไม่ได้ว่าง ให้ความร่วมมือในการรักษาตัว ก็จะไปนั่งเหม่อลอยที่หน้าต่างบ้าง เเต่เวลาส่วนมากก็ยิ้มหัวเราะ เเม้เเต่จอร์นยังไม่เข้าใจ

เธอไม่ใช่พึ่งเสียญาติคนนึงไปหรอ ทำไมไม่เห็นเธอเสียใจเลย ?

เเต

บทที่257 ยอมรับโทษเอง

ทางตำรวจเจอวันนั้นที่ทีนาร์อยู่ในโรงพยาบาล บังเอิญก็คือ วันนี้คือวันที่โศจิรัตน์ตาย

ความบังเอิญเเบบนี้ทำให้สงสัย นอกจากกล้องจากทางถนนใหญ่เเล้วยังมีกล้องจากทางเเคบบางทาง เเต่ทางอื่นไม่มีเเล้ว เเต่รู้ว่าเธอเคยไปที่ข้างๆโรงพยาบาล นี้คือสิ่งที่สำคัญ

เเต่

บทที่258 พาเธอไปเเบบไม่คิดถึงสิ่งที่ตามมาทีหลัง

สุดท้าย เตชิตก็รับเอกสารมา นอกจากรับเเล้วก็ไม่มีทางอื่นเเล้ว

หรือว่าจะไม่ยอมรับผิด?

ได้ ต้องได้ เเต่ต้องเทียบกับชีวิตของคนในครอบครัว เเค่เรื่องเเพ้ในคดีนี้ ก็อาจจะต้องเสี่ยงด้วยชีวิตของนัชชาด้วย เลาไม่กล้าเสี่ยง

ถ