บทที่ 246 ฆาตกรคือใคร

เมื่อเตชิตไปถึงห้องฉุกเฉิน เจ้าหน้าที่การแพทย์ทั้งหมดยืนอยู่ ยังไม่มีใครออกไป

ผู้ป่วยเสียชีวิตบนโต๊ะปฏิบัติการเนื่องจาก “อุบัติเหตุ” มันเป็นครั้งแรกตั้งแต่ก่อตั้งโรงพยาบาลมา ตามระบบการรักษาของโรงพยาบาลนับเป็นอุบัติเหตุระดับหนึ่ง

เป็นธรรมดาที่สีหน้าของปรัณไม่ค

บทที่ 247 เรื่องของชายหญิงมักตรงไปที่ใจของผู้คน

ตั้งแต่เกิดเรื่องจนถึงตอนนี้ ยังไม่ถึงครึ่งวันแต่กลับรู้กันทั่วทั้งเมือง แม้ว่าเรื่องไม่ได้เกี่ยวกับเขา มันเกี่ยวข้องกับปรัณและโรงพยาบาลของตระกูลปรัณ นี่คือสิ่งสุดท้ายที่เขาต้องการเห็น

เรื่องในมือเป็นของร้อน จะทิ้งไปก็ไม่ได้ จะเก็บไว้ก็ไม่ได้

บทที่ 248 เพื่อให้เขายอมแพ้

“ตึง” เสียงบางอย่างดังอยู่ในหัว บนผ้าห่ม ระหว่างหมอน เมื่อไม่กี่วินาทีก่อนผิวของเขายังมีความอ่อนโยน แต่เมื่อไม่กี่วินาทีก่อนหน้านี้ เธอกลับบอกว่าจะไปสถานีตำรวจ

เตชิตพยายามสงบสติอารมณ์ เอ่ยปากถามเธอด้วยความปวดใจ “คุณจะไปที่นั่นทำไม”

“มอบตัว” นัชชาไม่ได้ประหม