บทที่ 247

เรื่องของชายหญิงมักตรงไปที่ใจของผู้คน

ตั้งแต่เกิดเรื่องจนถึงตอนนี้ ยังไม่ถึงครึ่งวันแต่กลับรู้กันทั่วทั้งเมือง แม้ว่าเรื่องไม่ได้เกี่ยวกับเขา มันเกี่ยวข้องกับปรัณและโรงพยาบาลของตระกูลปรัณ นี่คือสิ่งสุดท้ายที่เขาต้องการเห็น

เรื่องในมือเป็นของร้อน จะทิ้งไปก็ไม่ได้ จะเก็บไว้ก็ไม่ไ

บทที่ 248

เพื่อให้เขายอมแพ้

“ตึง” เสียงบางอย่างดังอยู่ในหัว บนผ้าห่ม ระหว่างหมอน เมื่อไม่กี่วินาทีก่อนผิวของเขายังมีความอ่อนโยน แต่เมื่อไม่กี่วินาทีก่อนหน้านี้ เธอกลับบอกว่าจะไปสถานีตำรวจ

เตชิตพยายามสงบสติอารมณ์ เอ่ยปากถามเธอด้วยความปวดใจ “คุณจะไปที่นั่นทำไม”

“มอบตัว” นัชชาไม่ได้ประ

บทที่ 249

การรวมตัวกันที่สถานีตำรวจ

นัชชาถูกตำรวจนำตัวไปแล้ว

เมื่อปรัณทราบข่าว เขาเพิ่งออกมาจากการผ่าตัดใหญ่ เขายังไม่ทันมีเวลาได้เปลี่ยนเสื้อคลุมก็รีบตรงไปที่ออฟฟิต เขาเห็นเตชิตนั่งอยู่ที่โซฟาและกำลังสูบบุหรี่อยู่

เขารีบเดินเข้าไปและดึงคอเสื้อผู้ชายคนนั้น “เกิดเรื่องอะไรขึ้น”