ตอน 228
รักร้ายใจหวาน
บทที่ 230
คนของฉัน พวกแกก็กล้าแตะหรอ
บางทีอาจเป็นเพราะคิดว่าสภาพร่างกายของโศจิรัตน์ไม่ค่อยดีสักเท่าไร แววตาอันเฉียบขาดคู่นั้นเกิดความสับสนขึ้น เขามองอ ย่างสังเกตไปที่ทีนาร์ ในขณะเดียวกันก็เท่ากับว่าเขากำลังไต่สวนตนเองเช่นกัน
ส่วนทีนาร์ยังคงแสดงท่าทีออกมาเหมือนเดิมตั้งแต่ต้นจนจบ แม้
ตอน 229
บทที่ 231
ปวีณกลับมาอีกครั้ง
เขาหันให้เลยเห็นไม่ชัดว่าเป็นใคร อาจเป็นเพราะว่าอายุยังน้อย ความรู้สึกแรกคือสั่นกลัวและหลังจากนั้นถึงตะโกนแบบกล้าๆ กลัวๆ “แกเป็นใคร อย่าเสือก”
เขามองไม่เห็น แต่นัชชาเห็นแล้ว
เขามีร่างที่สูงใหญ่ ดูแข็งแรงมีพลัง ไม่จำเป็นตองพูดหรือทำอะไร แค่ยืนเฉ
ตอน 230
บทที่ 232
ความจริงออกจากปากเพราะเมา
“ฉันไม่ต้องตามสืบ เรื่องของเธอถ้าฉันอยากรู้มันก็จะไม่ใช่เป็นความลับ”
นัชชาเถียงไม่ออก “เพราะฉะนั้นคุณต้องการอะไร”
“ไม่ต้องการอะไร” ชนุดมดึงมือกลับ ถึงเขาจะตั้งใจไม่ใช้แรงแต่คางของเธอก็มีรอยแดง เขาขมวดคิ้วแล้วรีบเอามือออก “ถ้าเกิดวันไหนไม่มีทางเลือ