บทที่ 228 การหลีกเลี่ยงของเขา

ถึงแม้ว่าเมื่อก่อนหน้านี้จะเห็นสุวีราอยู่กับปรัณบ่อยๆ แต่นัชชาเองก็ไม่เคยคิดเลยว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสองจะมาขั้นนี้แล้ว

เธอถึงกับตกตะลึงและก็ไม่อยากให้คนอื่นได้ยินเสียงเล็ดลอดจากด้านนอกเลยรีบเตรียมหันตัวกลับปรากฎช่วงที่นัชชาจะกลับประตูที่อยู่ด้านใน

บทที่ 229 คำขอร้องสุดท้าย

หลังจากมองดูนัชชายุ่งอยู่กับการจัดการพาเมทนีออกจากโรงพยาบาลกลับบ้านแล้ว เตชิตจึงกลับมาที่ห้องผู้ป่วยชั้นล่าง

บทที่เขาผลักประตูเข้าไปนั้น ทีนาร์ก็ตื่นมาแล้ว เธอนั่งอยู่บนเตียงมองออกไปนอกหน้าต่าง เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูจากทางด้านหลัง เธอจึงหมุนตัวกลับมา งอเข่าเข้า

บทที่ 230 คนของฉัน พวกแกก็กล้าแตะหรอ

บางทีอาจเป็นเพราะคิดว่าสภาพร่างกายของโศจิรัตน์ไม่ค่อยดีสักเท่าไร แววตาอันเฉียบขาดคู่นั้นเกิดความสับสนขึ้น เขามองอ ย่างสังเกตไปที่ทีนาร์ ในขณะเดียวกันก็เท่ากับว่าเขากำลังไต่สวนตนเองเช่นกัน

ส่วนทีนาร์ยังคงแสดงท่าทีออกมาเหมือนเดิมตั้งแต่ต้นจนจบ แม้ว่