บทที่ 205 เซอร์ไพรสที่เขาเตรียมไว้

จินต์เดินกลับขึ้นไปในห้องนอนของตัวเอง เธอรอแล้วรออีก หวังให้เตชิตกลับมา ทำไมถึงรอเพราะเธอมั่นใจว่าเขาต้องกลับมา เมื่อก่อนเธอทำแบบนี้เขาก็จะกลับมาเธอทุกครั้งและครั้งนี้ก็จะเป็นแบบนั้น

นั่งรออยู่บนเตียงมานานเท่าไหร่ไม่รู้ พอได้ยินเสียงมาจากส่วน จิน

บทที่ 206 ฉันรักคุณ

นัชชาใจเต้นเร็วกว่าเดิม ไม่รู้ว่าจะทำอะไร แต่ในใจเธอเริ่มหวังลึกๆ เธอหลับตาลง

ไม่นาน เธอรู้สึกได้ว่าเขาลุกออกจากตัวเธอ และเริ่มรู้สึกมีอะไรบางอย่างโดนข้อเท้าของเธอ

เธอตกใจชักเท้ากลับ แต่ก็ถูกเขาดึงไว้ เขาแกะสร้อยสวมให้เธออย่างเบามือ

“ลืมตาได้แล้ว

บทที่ 207 สูงขนาดนี้จูบด้วยแล้วเมื่อย

หลังงานเลี้ยงบริษัทอีกสามวันก็สิ้นปีแล้ว ณัชชนม์บังคับให้นัชชากลับบ้าน และนี่เป็นเรื่องที่นัชชาทำทุกปี ทุกๆปีใหม่เธอต้องกลับบ้าน

นัชชากลับไปเก็บของที่บ้าน เพราะทั้งสองยังไม่ได้เจอพ่อแม่เป็นทางการ นัชชาก็ไม่สะดวกที่จะชวนเตชิตไปบ้าน แต่ไม่นึกว่าเขา