บทที่ 202 อย่าดิ้น

นี่ นี่ นี่มัน.............

นัชชาตาโต ก้าวถอยหลังไป ยังไม่ทันจะหลบพ้น เธอก็ถูกเขาจับต้นคอรั้งไว้

เธอตกใจร้องออกมา “อ้ะ คุณ คุณคุณใจเย็นๆ”

เธอไม่กล้ามองเขานาน รู้สึกคันจมูก เหมือนเลือดกำเดาจะไหล..............

เขาไม่ได้ใส่อะไรเลย แล้วเดินมา

บทที่ 203 กลั่นแกล้งกลางสาธารณะ

เวลาผ่านมาอย่างรวดเร็วจนมาถึงสิ้นปี วันทำงานวันสุดท้าย ความจริงก็แค่มาเคลียร์โต๊ะส่งรายงานประจำปี

ตอนกลางคืน บริษัทจองโรงแรมในการประชุม พนักงานทั้งหมดแบ่งกันเข้าร่วมตามตำแหน่ง พนักงานทั่วไปชั้นหนึ่ง หัวหน้า แผนกชั้นหนึ่ง พวกตำแหน่งสูงและผู้บริหารอยู่ด้วยกันอ

บทที่ 204 ตอนเช้าเป็นเจ้านายแต่ตกเย็นมาเป็นสามี

นัชชารู้ว่าเธอล้อเล่น เธอยิ้มแล้วตอบกลับ “ข้อนี้เธอไม่ต้องถามฉันเธอก็เป็นเหมือนกันหนิ”

แก๋คิดถึงตรัณขึ้นมา เธอหัวเราะกลบเกลื่อน “มาๆ กินช็อกโกแลตเพิ่มน้ำตาลในเลือด ดูเหมือนเธอจะไม่มีแรงยืนแล้ว...............”

งานดำเนินมาตลอดจนก