บทที่ 176 การเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลัน

“นานนานที พี่เตจะมีมุมโรแมนติก จะขาดพวกเราไปได้ยังไง” ชนัยมือล้วงกระเป๋ากางเกง เดินออกมาอย่างอารมณ์ดี อาจเป็น เพราะบรรยากาศมันดีเกินไปเลยทำให้รู้สึกหมั่นไส้หน้าชนัย

ปรัณเหล่ตามองเขา “ใครพวกเดียวกับแก แค่แกคนเดียว”

“อ่าว ทำไมใจร้าย” ชนัยมอ

บทที่ 177 จินต์เกิดอุบัติเหตุ

ได้ยินดังนี้ ทุกคนหน้าเสีย โดยเฉพาะนัชชา ตอนแรกยังชิวๆสบายๆ แต่ตอนนี้ตึงเครียดกันขึ้นมา

ถึงแม้ทุคนจะไม่ได้แสดงออกชัดเจน แต่เอก็รู้สึกได้คงจะเกรงใจเธอ

สักพัก เตชิตลุกขึ้น ยื่นมือไปหยิบเสื้อยาวหลังเก้าอี้ หันมาอธิบายให้นัชชาฟัง “เกิดเรื่องกะทันหัน ฉั

บทที่ 178 ชีวิตจะตกอยู่ในอันตราย

นัชชารู้สึกได้ถึงความเหนื่อบล้าของเขา เธอกอดเขาแน่นกว่าเดิม “ฉันรู้ อดทนอีกหน่อย เดี๋ยวปัญหาทุกอย่างก็จะผ่านไป”

เธอพูดด้วยความไม่มั่นใจ อดทน คำง่ายๆ แต่เตชิตอดทนมาหลายปี แค่อดทนแล้วทุกอย่างจะผ่านไปจริงๆหรอ มันยากมาก

ทั้งสองกอดกันเงียบๆ ไม่ต้อ