บทที่ 177

จินต์เกิดอุบัติเหตุ

ได้ยินดังนี้ ทุกคนหน้าเสีย โดยเฉพาะนัชชา ตอนแรกยังชิวๆสบายๆ แต่ตอนนี้ตึงเครียดกันขึ้นมา

ถึงแม้ทุคนจะไม่ได้แสดงออกชัดเจน แต่เอก็รู้สึกได้คงจะเกรงใจเธอ

สักพัก เตชิตลุกขึ้น ยื่นมือไปหยิบเสื้อยาวหลังเก้าอี้ หันมาอธิบายให้นัชชาฟัง “เกิดเรื่องกะทันหัน

บทที่ 178

ชีวิตจะตกอยู่ในอันตราย

นัชชารู้สึกได้ถึงความเหนื่อบล้าของเขา เธอกอดเขาแน่นกว่าเดิม “ฉันรู้ อดทนอีกหน่อย เดี๋ยวปัญหาทุกอย่างก็จะผ่านไป”

เธอพูดด้วยความไม่มั่นใจ อดทน คำง่ายๆ แต่เตชิตอดทนมาหลายปี แค่อดทนแล้วทุกอย่างจะผ่านไปจริงๆหรอ มันยากมาก

ทั้งสองกอดกันเงียบๆ ไม่ต

บทที่ 179

ย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกัน

“งั้นเธอคิดว่าตัวเองทำถูกมั้ย” ปรัณมอหน้าเธอ “เธอเป็นหมอไม่ได้เป็นจิตแพทย์ ไม่ต้องไม่จำเป็นต้องพูดคุยหรือให้คำแนะนำ เรื่องอื่นนอกจากการรักษากับคนไข้ ถ้าเกิดจินต์เสียสติขึ้นมา เธอจะจัดการยังไง”

“เธอคงไม่เป็นอะไรหรอก”

“เรื่องอะไรก็เกิดขึ้นได้”