บทที่ 114 การกลับมาของชนุดม

นัชชาเพ่งสายตา เหมือนพยายามกำลังจ้องมองคนตรงหน้าให้ชัดเจน แต่ภายใต้จิตสำนึกของเธอบอกให้เธอวิ่งหนีไปอีกทาง

น่าเสียดายเพราะความแตกต่างของชายและหญิง ทำให้เธอหนีอย่างไรก็หนีไม่พ้นคนที่กำลังวิ่งตามมาด้านหลัง

ข้อมือของเธอถูกจับไว้ คนถูกลากไปที่กำแพงด้านหลั

บทที่ 115วางยาที่โรงแรม

เตชิตออกมาจากห้องเพื่อโทรศัพท์หานัชชา มือหนึ่งหนีบบุหรี่ใส่ปาก อีกมือถือโทรศัพท์ ภายใต้เสียงสีนวลของไฟที่ทางเดิน ใบหน้าเรียบเฉยของชายหนุ่มค่อยๆดูอบอุ่นขึ้นมา

เสียงเรียกจากโทรศัพท์ดังขึ้นไม่กี่ครั้ง เสียงหวานละมุนจากปลายสายของหญิงสาวก็ดังขึ้น "ฮัลโหล"

บทที่ 116 ชายที่นอนข้างๆ

เธอเตรียมตัวอย่างดี ก็เพื่อเวลานี้!

ปณิตาเดินไป และลองเอามือตบไหล่ของเตชิต ผู้ชายที่อยู่บนเตียงไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย ลมหายใจของเขาหนัก คิ้วของเขาขมวด ดูเหมือนรู้สึกอึดอัดมาก

ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ส่งผลต่อความรูปงามของชายผู้นี้

เธออดไม่ได้ที่จะ