บทที่ 9 การค้นพบในภูเขา

หลี่เซี่ยงคังไม่ทันสังเกตเห็นความตกใจของเหยียนชิงชิง เขายังคงยิ้มพลางพูดว่า: "แม่ครับ พี่ใหญ่ของผมเคยจับได้มาก่อน แต่ย่าเล่นพรรคเล่นพวก ผมไม่ได้ลิ้มรสเลยแม้แต่คำเดียว พวกลุงกินไปหมด แม้แต่พี่เซี่ยงจินก็ยังได้ส่วนแบ่ง มีแต่พวกเราที่ไม่ได้"

หลี่เซี่ยงจินเป็นลูกชายของหลี่เฉิง

บทที่ 10 เข้าเมือง

วันรุ่งขึ้น เหยียนชิงชิงตื่นนอนทันทีที่ได้ยินเสียงไก่ขัน

คงเป็นเพราะนาฬิกาชีวภาพที่เกิดขึ้นแล้ว ตอนนี้เจ้าจะตื่นทุกครั้งเมื่อถึงเวลานี้

การนอนอยู่บนเตียงก็ไม่มีอะไรน่าสนใจ ตอนนี้อากาศกำลังดี ไม่เย็นไม่ร้อน ยังไงก็ลุกขึ้นมาขยับร่างกายดีกว่า

เนื่องจากหลี่เซี่ยงผิงไม่อยู่บ้าน ภาระใ

บทที่ 11 การประจบประแจง

เหยียนชิงชิงในชาติที่แล้วคุ้นเคยกับการที่คนยกย่องคนมีอำนาจและเหยียบย่ำคนต่ำต้อย

ดังนั้นแม้จะรู้สึกไม่พอใจ แต่ก็ไม่ถึงกับโกรธ เพียงพูดกับเด็กฝึกงานด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า: "ในเมื่อพวกเราก้าวเข้ามาในประตูของฉางชุนถังแล้ว ย่อมไม่ใช่มาขอทานแน่นอน ข้าอยากพบเจ้าของร้านของพวกเจ้า รบ