บทที่ 47: ทำความดีวันละหนึ่ง

หลังจากเหยียนชิงชิงจ่ายเงินสิบสองตำลึงให้เหวยเลาซานอย่างคล่องแคล่ว เธอก็ไปทำเอกสารซื้อขายกับเขา

ในยุคนี้สัตว์ใหญ่มีค่ามาก โดยเฉพาะวัวจำเป็นต้องลงทะเบียนกับทางการด้วย

หลังจากออกจากตลาดซื้อขายสัตว์ เหวยเลาซานเรียกเหยียนชิงชิง: "น้องสาว ขอบคุณมากนะ"

เหวยเลาซานรู้ว่าถ้าไม่

บทที่ 48 การค้นพบที่ไม่คาดคิด

หลี่เซี่ยงเจี้ยนและครอบครัวได้สร้างคอกวัวไว้ด้านหลังบ้าน เพื่อความปลอดภัยหลี่เซี่ยงเจี้ยนยืนกรานจะนอนเฝ้าข้างๆ คอกวัว ไม่ว่าใครจะห้ามอย่างไรก็ไม่ฟัง

เหยียนชิงชิงได้แต่ยิ้มปนน้ำตา หลี่เซี่ยงเจี้ยนเป็นคนดื้อ บางครั้งก็ยึดติดกับความคิดของตัวเอง แต่เด็กก็โตแล้ว มีความคิด

บทที่ 49 โอกาส

ความจริงแล้วไม่น่าแปลกที่เหยียนชิงชิงจะดีใจขนาดนี้ เพราะในตะกร้าสองใบนั้น ใบหนึ่งเป็นมันฝรั่ง อีกใบเป็นมันเทศ ทั้งสองอย่างล้วนเป็นพืชที่ให้ผลผลิตสูง ถ้าปลูกได้ดีแล้ว ต่อไปก็ไม่ต้องกังวลเรื่องหิวอีกต่อไป

เหยียนชิงชิงโบกมือพลางพูดอย่างเด็ดขาด: "เถ้าแก่หยาง สองตะกร้านี้ราคาเท่าไร ข้าเ