บทที่ 395 ท่านอำเภอเกาผู้มุ่งมั่น

เหยียนชิงชิงมองมาถึงตรงนี้ก็พูดกับหยวนฮุ่ยเหนียงพวกเขาว่า "พอแล้ว เราไปกันเถอะ วันนี้คงไม่มีผลอะไร"

หยวนฮุ่ยเหนียงพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง ตามเหยียนชิงชิงไป

อาต้ากลัวเหยียนชิงชิงพวกเขาเดินนานจนเหนื่อย จึงไปที่ร้านขับรถม้ามาก่อนแล้ว

หลังจากออกจากสำนักงานอำเภอ หยวนฮ

บทที่ 396 การโต้เถียงในราชสำนัก

หลังจากที่เหยียนชิงชิงฟังประสบการณ์ของท่านอำเภอเกาแล้ว เธอก็ยิ้มกล่าวว่า "ฝ่าบาททรงเป็นจักรพรรดิผู้ทรงธรรม มีนัยน์ตาเฉียบคม ท่านอำเภอเกาเป็นผู้มีความรู้ความสามารถที่แท้จริง แม้จะอยู่ในตำแหน่งเลขานุการมาสิบกว่าปี แต่บัดนี้ก็เห็นแสงสว่างหลังเมฆมืดแล้ว ต่อไปท่านจะต้องม

บทที่ 397 ทะเลาะวิวาทกันอย่างดุเดือด

ฝ่ามือของหลิงจื่อหยวนทำให้ท่านหอูงงไปเลย ข้าราชการคนอื่นๆ ก็ตะลึงงัน แม้แต่จักรพรรดิก็ตกใจ

หลิงจื่อหยวนไม่เห็นหน้ากันมาหลายปี กลับยิ่งหยิ่งจองหองมากกว่าเดิม

มีแต่เซียวหม่อเฉินเท่านั้นที่มองหลิงจื่อหยวนด้วยสายตาชื่นชม คิดในใจว่าเก่งจริงๆ ไม่เสียเวลาที่ป้าช่วยเ