บทที่ 374 กินเนื้อ

หลี่เซี่ยงเจี้ยนกำลังนำทหารกองหนึ่ง แอบซุ่มอยู่นอกค่ายใหญ่ของคนเป่ยเหลียง

พวกเขาสวมเสื้อผ้าที่ทอจากหญ้าป่า ประการแรกสามารถใช้กันหนาว ประการที่สองก็กลมกลืนกับภูมิประเทศโล่งแบบนี้

ทหารตัวเล็กๆ คนหนึ่งที่อยู่ใกล้หลี่เซี่ยงเจี้ยนที่สุดเปิดปากพูดว่า "หัวหน้า เราอยู่ใกล้พวกเขาขนาดนี

บทที่ 375 พี่ชายสาม

ปีนี้เยี่ยนชิงชิงผ่านไปอย่างสบายใจ นี่ก็เป็นช่วงเวลาที่เจ้าได้ผ่อนคลายหาได้ยากในสามปี

ผ่านปีใหม่แล้ว เยี่ยนชิงชิงก็ต้องเริ่มต่อสู้อีกครั้ง

เจ้าทำงานหนักสองสามปี กลับไปก่อนปลดปล่อยในชั่วข้ามคืน

ตอนนี้เยี่ยนชิงชิงถึงรู้สึกเจ็บใจ เงินเปล่ากว่าสี่แสนสองเชียว

ทั้งหมดเป็นเงินเหงื

บทที่ 376 หานอวีมาลาจาก

เซียวหม่อเฉินออกจากพรมแดนดินแดนเหนือแล้วพูดกับองครักษ์ลับที่เหยียนชิงชิงส่งมาให้เขาว่า "พวกเจ้ากลับไปรายงานกับป้าเถอะ บอกว่าข้ามีธุระต้องเข้าเมืองหลวงก่อน พอจัดการเรื่องในเมืองหลวงเสร็จข้าจะกลับหมู่บ้านชางเหอ"

องครักษ์ลับที่เป็นหัวหน้าครั้งนี้คือเหมา เขาประนมมือกับเซียวหม่