บทที่ 372 อีกหนึ่งปี

เมื่อมีเศรษฐีติงเป็นแบบอย่างแล้ว หลิงจื่อหยวนยิ้มกล่าวว่า "เศรษฐีติงมีความชอบธรรมสูงส่ง สมควรเป็นท่านหยวนไวหลางของอำเภอเฉิงหยางของเราจริงๆ ท่านวางใจเถิด หลังเรื่องนี้ผ่านไป ข้าพเจ้าจะรายงานต่อจักรพรรดิแน่นอน บนศิลาจารึกคุณงามความดีของอำเภอเฉิงหยาง ท่านต้องอยู่ในอันดับต้นๆ แน่"

บทที่ 373 เสบียงในค่ายทหารหมด

หลี่เซี่ยงเจี้ยนตอนนี้เป็นผู้บัญชาการพันนาย มีคนใต้บังคับบัญชาประมาณพันคน

พอพวกเขาไปถึงค่ายทหาร น้องๆ ใต้บังคับบัญชาของเขาเข้าแถวเรียบร้อยแล้ว

แต่หลี่เซี่ยงเจี้ยนมองดูครั้งหนึ่ง พบว่ากองทัพทั้งหมดขาดขวัญกำลังใจ

ก็ตำหนิทหารเหล่านี้ไม่ได้ อากาศหนาวเย็นไม่ต้องพูดถึง ท

บทที่ 374 กินเนื้อ

หลี่เซี่ยงเจี้ยนกำลังนำทหารกองหนึ่ง แอบซุ่มอยู่นอกค่ายใหญ่ของคนเป่ยเหลียง

พวกเขาสวมเสื้อผ้าที่ทอจากหญ้าป่า ประการแรกสามารถใช้กันหนาว ประการที่สองก็กลมกลืนกับภูมิประเทศโล่งแบบนี้

ทหารตัวเล็กๆ คนหนึ่งที่อยู่ใกล้หลี่เซี่ยงเจี้ยนที่สุดเปิดปากพูดว่า "หัวหน้า เราอยู่ใกล้พวกเขาขนาดนี