บทที่ 367 ป้าจะเป็นหลังให้เจ้า

เซียวหม่อเฉินตอนแรกตกใจ พอมาสติได้ถึงรู้สึกเจ็บ

ไม่นานหยาดเหงื่อก็ซึมออกมาเต็มหน้าผาก

เหยียนชิงชิงก็รู้ว่าเจ็บมาก จึงไม่ได้เงยหน้าขึ้นเลย เย็บเร็วมาก

แต่ฝีมือของเจ้าไม่ดี เย็บไม่สวย เข็มไหมก็ไม่สม่ำเสมอ

ใช้เวลาสองถ้วยชาจึงเย็บแผลเสร็จ

สุดท้ายเจ้ามองดู แม้แผลบนแข

บทที่ 368 ผู้ประสบภัยแท้และปลอม

ฝ่ายเซียวหม่อเฉินพักฟื้นไปสองสามวัน บาดแผลก็ดีขึ้นเกือบหมดแล้ว

แต่บาดแผลบนแขนที่ถูกเย็บด้วยเข็มนั้นเหลือรอยแผลเป็นที่น่าเกลียด เหมือนตะขาบ คงจะลบไม่ออกไปตลอดกาล

แต่เซียวหม่อเฉินไม่สนใจ กลับมีความสุขเล็กน้อย เพราะนี่คือสิ่งที่ป้าเย็บให้ด้วยมือของเจ้าเอง คนอื่นไม่มี

บทที่ 369 สร้างอำนาจ

คนเหล่านั้นมองเหยียนชิงชิงยังอยากจะดื้อ แต่พอเห็นมู่ซีกำลังจะชักดาบออกจากฝักก็กลัวจนหุบปาก

เหยียนชิงชิงเย็นชาหัวเราะเสียดสีเอ่ยว่า "ภัยพิบัติใหญ่อยู่ตรงหน้า ในฐานะคนของต้าเหยียน ไม่พูดถึงการร่วมมือกันผ่านวิกฤติ กลับเอาแต่วิจัยสิ่งเลวร้าย สร้างข่าวลือโดยเจตนา ยุยงประชาชน หัวใจ