บทที่ 342

สามคนเดินทาง

หลี่เซียงคางเพิ่งขึ้นสู่ถนนหลวงก็ได้ยินเสียงรถม้าจากด้านหลัง ตอนแรกหลี่เซียงคางไม่ได้ใส่ใจ เพราะนี่คือถนนหลวง ใครก็เดินได้

แต่บอดี้การ์ดที่ติดตามมากลับเตือนเบาๆ ว่า "ท่านน้องชายสี่ รถม้าด้านหลังดูเหมือนจะติดตามเรามาตลอด"

หลี่เซียงคางที่กำลังหลับตาพักผ่อนได้ยินก็ลืมตาขึ้น

บทที่ 343

หยวนฮุ่ยเหนียงมาร้องทุกข์

หลี่เซี่ยงคังไปสอบที่เมืองหลวงแล้ว คนในครอบครัวหลี่ที่ต้องยุ่งก็เริ่มยุ่งกันขึ้น

มีเพียงเหยียนชิงชิงเท่านั้นที่ไม่มีแรง ตอนนี้เธอเหมือนพ่อแม่ผู้ปกครองนักเรียนที่กำลังสอบเข้ามหาวิทยาลัยส่วนใหญ่ มีความวิตกกังวลอยู่บ้าง

แม้ว่าเธอจะพูดว่าไม่สนใจว่าหลี่เซี่ยงคังจ

บทที่ 345

การตักเตือน

หลังจากไล่หลี่เซี่ยงผิงออกไปแล้ว เหยียนชิงชิงก็ยังหน้าบูดบึ้งอยู่ เธอภูมิใจกับตัวเองมาตลอดว่าได้ลูกชายที่ดีและเชื่อฟังมาฟรีๆ

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าทีละคนทำให้เธอไม่สบายใจเลย

แม้แต่เด็กซื่อๆ อย่างหลี่เซี่ยงผิงก็เรียนรู้การกินเลี้ยงสังสรรค์แล้ว ถ้าไม่มีเธอคอยตักเตือนอยู่เบื้อ