บทที่ 303 ผู้ส่งเจ้าสาว

แน่นอนไม่กี่วันผ่านไป ทางราชการก็มีที่ดินหมุนเวียนชุดหนึ่งจะขาย

ราคาถูกกว่านาทั่วไปบ้าง หกตำลึงเงินต่อหนึ่งไร่

หลี่เซี่ยงผิงมีเงินในมือ ซื้อทีเดียวมากกว่าสามพันไร่

นอกจากนี้หยวนฮุ่ยเหนียงก็จ่ายเงินเองซื้อห้าร้อยไร่ นับเป็นทรัพย์สินส่วนตัวของเจ้า

เหยียนชิงชิงสนับสนุนการก

บทที่ 304 ออกเรือน

ย่าเฒ่าหลี่เห็นเหยียนชิงชิงไม่มีทีท่าจะรับ ก็เด็ดเดี่ยวพูดว่า "ย่าแก่รู้ว่าเมื่อก่อนทำผิดไปหลายเรื่อง มีความผิดต่อแม่ลูกพวกเจ้าในใจ โดยเฉพาะเรื่องการแต่งงานของซินเหนียงยิ่งทำผิดไป ย่าไม่หวังให้พวกเจ้าให้อภัย แต่นี่เป็นน้ำใจเล็กน้อยของย่ากับปู่ของเจ้า หวังว่าเจ้าจะรับแทนลูกได้"

บทที่ 305 โรงงานผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดเริ่มก่อสร้าง

หลังจากกราบลาเหยียนชิงชิงแล้วพวกเขาก็ออกเดินทาง หีบสินสอดเต็มรถม้าส่งเจ้าสาว

จนกระทั่งขบวนยาวออกจากหมู่บ้านชางเหอ เหยียนชิงชิงจึงหันกลับบ้าน

ในใจของเหยียนชิงชิง เรื่องของหลี่ซินเหนียงก็จบลงชั่วคราว

ต่อไปเจ้ายังต้องมุ่งมั่นพัฒนาธุรกิจของตัวเอง

ผ