บทที่ 28

ได้รับความนิยม

คนที่พูดไม่ใช่คนอื่นไกล แต่เป็นอาจารย์หกที่เคยให้หลี่เซี่ยงอานและอีกคนอยู่ทำงานในตอนนั้น

ถือว่าเป็นผู้มีพระคุณกับลูกชายสองคนของเธอ เหยียนชิงชิงจึงพูดอย่างสุภาพ: "เป็นอาจารย์หกนี่เอง ขอประทานโทษด้วย ครั้งที่แล้วเรื่องของเด็กสองคนยังไม่ได้ขอบคุณท่านเลย"

อาจารย์หกโบกมือและ

บทที่ 29

: การหาเงิน

ระหว่างทางกลับบ้าน หลี่เซี่ยงเจี้ยนไม่ยอมให้เหยียนชิงชิงเดินไม่ว่าจะพูดอย่างไร เพราะตลอดครึ่งวันที่ผ่านมาเหยียนชิงชิงเหนื่อยมากแล้ว เธอจึงนั่งบนเกวียนสองล้อ

ระหว่างทาง หลี่เซี่ยงอันลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนถาม: "แม่ครับ ผมคิดว่าวันนี้แม่น่าจะซื้อเครื่องในหมูสักสองชุด เราจัดการหน

บทที่ 30

บทที่30 เชิญเซี่ยงเป่ามาทานข้าว

หลังจากนับเงินเสร็จแล้ว เหยียนชิงชิงก็จัดการงานสำหรับวันรุ่งขึ้น และให้เหรียญทองแดงหนึ่งสายแก่หลี่เซี่ยงเจี้ยน ให้เขาไปที่บ้านหวังข้างบ้านเอาชามตะเกียบที่หวังต้ากังทำใหม่มา

อาหารเย็นย่อมไม่ขาดเนื้อ ภายใต้คำแนะนำของเหยียนชิงชิง หยวนฮุ่ยเหนียงทำเนื้อนึ่งแป้