บทที่ 247 มีเงินแต่หาไม่ได้

ทั้งสองคนเห็นเหยียนชิงชิงพูดจาจริงจังขนาดนี้ก็เก็บรอยยิ้มบนใบหน้าแล้วเดินเข้าบ้านตามเหยียนชิงชิงไป

ทั้งสองคนมาห้องของเหยียนชิงชิงเป็นครั้งแรก เฉินลิวก็ไม่กล้ามองไปมอง นั่งบนม้านั่งอย่างสุภาพ

ส่วนหลินหนิงเอ้อร์สังเกตดูอย่างละเอียดแล้วยิ้มกล่าวว่า "ตอนนี้เจ้าก็เป็นหลิงเ

บทที่ 248 สะบู่ทำมือ

เมื่อมีเงินในมืออยู่แล้ว หลี่เซี่ยงผิงก็มั่นใจมากขึ้นที่จะซื้อที่ดิน

จริงๆ แล้วแม้จะไม่มีเงินสี่หมื่นกว่าตำลึงนี้ เงินของตระกูลหลี่ก็พอซื้อไร่นาใหญ่ได้

ไม่ต้องพูดถึงรายได้จากร้านและส่วนแบ่งจากร้านน้ำชา เพียงแค่รายได้จากสวนทั้งสองแห่งก็มีเกือบหหนึ่งหมื่นตำลึง

ตอนนี้ราคาที่ดิ

บทที่ 249 ความคิดของหรูอี้

ไม่นานหย่อเสวก็ถือข้าวเข้ามา เหยียนชิงชิงกินข้าวไปสองชามติดกันจึงวางตะเกียบลงอย่างพอใจ

กินอิ่มแล้วเหยียนชิงชิงก็มีแรงคิดเรื่องอื่นๆ จึงเอ่ยถามว่า "ทำไมข้าจำได้ว่าพรุ่งนี้วันที่สิบห้านะ"

หรูอี้ยิ้มตอบว่า "นายหญิงจำถูก พรุ่งนี้เป็นวันที่สิบห้าแล้ว เป็นวันหยุดของท่านชายน้