บทที่ 228 การลำเอียง

ไม่นานคุณพ่อหยวนและคุณแม่หยวนก็ถูกอาซื่อนำเข้ามาในบริเวณห้องของเหยียนชิงชิง

ย่าเฒ่าหลี่ยืนกรานจะตามเข้ามาด้วย อาซื่อพวกเขาก็ไล่ออกไปไม่ได้ จึงหลับตาข้างหนึ่งข้างหนึ่งปล่อยเจ้าเข้ามา

นี่เป็นครั้งแรกที่ย่าเฒ่าหลี่มาหลังจากบ้านของเหยียนชิงชิงซื้อคนรับใช้ เจ้ามองดูบริเวณนี้จัดกา

บทที่ 229 เจ้าไม่ใช่แม่ของเจ้า

เหยียนชิงชิงเห็นหยวนฮุ่ยเหนียงเสียใจ รู้ว่าเจ็บนานไม่เท่าเจ็บสั้น จึงเปิดปากว่า "ฮุ่ยเหนียง แม่รู้ว่าลูกเสียใจ แต่ทุกเรื่องมีสาเหตุของมัน"

หยวนฮุ่ยเหนียงพยักหน้าตอบว่า "ลูกรู้ค่ะ ก็เพราะน้องชายเป็นลูกผู้ชาย เขาสืบสกุลและรับมรดกได้ ในใจพวกเขาลำเอียงน้องชายมาตลอด

ลูก

บทที่ 230 ป้าหวังมาอวยพร

หลี่ไคซานเห็นบรรยากาศเบาลงมากแล้วก็ตีฆ้องอีกครั้งเพื่อให้ทุกคนเงียบ แล้วก็พูดต่อว่า "หมู่บ้านของเรามีหมิงเจ้าหลิงเหริน คุ้มครอง ตราบใดที่พวกท่านไม่ออกไปสร้างเรื่อง คิดว่าก็ไม่มีใครกล้าแหย่เรา

แต่ผมพูดคำไม่ไพเราะไว้ก่อน ใครก็ตามยืมชื่อของหมิงเจ้าหลิงเหริน หลอกลวงข่มขู่คน ผ