บทที่ 209

มีครรภ์

แม้ทุกคนคิดอย่างเปิดเผย แต่เมื่อถึงเวลาจากลาจริงๆ ก็เริ่มรู้สึกเศร้า

โดยเฉพาะหลี่เซี่ยงเจี้ยนจะไปเป็นทหาร นั่นหมายความว่าต่อไปจะต้องขึ้นสนามรบ

สนามรบมีดาบและมีดไม่มีตา ถ้าอยากได้เกียรติยศต้องเอาชีวิตเข้าแลกเปลี่ยน แม้หลี่เซี่ยงเจี้ยนจะเรียนทักษะมาเกือบครึ่งปี แต่ก็ยังเวลาสั้น

บทที่ 210

จัดการบ้าน

เหยียนชิงชิงรู้สึกว่าคำพูดของหมอเจิ้งฟังดูคุ้นๆ แต่เจ้านึกไม่ออกว่าได้ยินที่ไหนมา

หลี่เซี่ยงผิงรีบอธิบาย "หมอเจิ้ง ท่านเข้าใจผิด

ผมแค่รู้สึกไม่กล้าเชื่อน่ะครับ"

หลี่เซี่ยงผิงกับหยวนฮุ่ยเหนียงตั้งแต่แต่งงานมามีลูกสาวเพียงคนเดียวคือเจิ่นซิ่ว ก็อยากมีลูกคนที่สองตามธรรมชาติ

แ

บทที่ 211

ความคิดของเถ้าแก่หอู

เถ้าแก่หอูมองดูหอูจิ่งจื่อที่มีสีหน้ากังวลใจ ใบหน้าของเขายิ้มแย้มแต่ในใจกลับดูถูกมาก คนรวยอย่างท่านน้อยต้องการผู้หญิงแบบไหนก็ได้ ทำไมต้องมาแขวนคอตายกับต้นไม้ต้นเดียว

แต่เขาไม่กล้าพูดออกมา ไม่งั้นท่านน้อยคงให้เขาลำบากแน่ๆ

หอูจิ่งจื่อเห็นว่าตัวเองกังวลใจขนาดนี้ แต่