บทที่ 20 ซื้อเครื่องในหมู

หยวนฮุ่ยเหนียงมองทั้งคู่ยิ้มพูดว่า: "แม่ที่บ้านกังวลพวกเจ้าทั้งกลางวันกลางคืน พวกเจ้าสองคนกลับดี กลับไม่รู้จักกลับบ้าน แม้แต่ให้คนส่งข่าวมาก็ดี"

หลี่เซียงอานกับหลี่เซียงเจี้ยนฟังหยวนฮุ่ยเหนียงพูดแบบนี้ก็รู้สึกละอายใจ พวกเขาจริงๆ มีเจตนา พ่อตายแล้ว แม่ก็ไม่อาจเป็นหลังให้

บทที่ 21 - ทุบตีคนง่อย

เหยียนชิงชิงและคณะกลับมาถึงหมู่บ้านเมื่อฟ้าเกือบมืดแล้ว หยวนฮุ่ยเหนียงจะช่วยพยุงเหยียนชิงชิงลงจากเกวียน

เหยียนชิงชิงโบกมือปฏิเสธพลางกล่าวว่า "ฉันยังไม่แก่ถึงขั้นต้องให้คนช่วยพยุงหรอก"

หยวนฮุ่ยเหนียงได้แต่ยืนข้างๆ แอบยิ้มเล็กน้อย เธอสังเกตเห็นว่าใครก็ตามที่บอกว่าแม่สามีแก่ แม

บทที่ 22 การยกเลิกการหมั้นอย่างเด็ดขาด

ปู่เฒ่าหลี่เห็นว่าแม่และลูกสะใภ้กำลังจะทะเลาะกันอีกครั้ง จึงตวาดขึ้นมาว่า: "พอได้แล้ว ตอนนั้นเงิน 2 ตำลึงนั่นใช้ไปกับการเรียนของพี่ชายเจ้าจริงๆ แต่ตอนนี้บ้านเราต้องใช้เงินจำนวนมากขนาดนั้น ก็ต้องขายที่ดินแล้ว"

สวีซื่อที่ยืนอยู่ในฝูงชนอ้าปากค้าง แต่สุดท้ายก็พู