บทที่ 18 งานอวยพรวันเกิดที่คฤหาสน์ติง

เหยียนชิงชิงมองดูรอบๆ แล้วพบว่าคนส่วนใหญ่ก็คล้ายๆ กับตัวเอง โดยพื้นฐานแล้วก็มาเพื่อรางวัลจากคฤหาสน์ติงกัน

เพียงแต่การแต่งตัวของพวกเขาดีกว่าเหยียนชิงชิงกับหยวนฮุ่ยเหนียง อย่างน้อยก็ไม่มีปะแปะมากขนาดนั้น

แต่สีหน้าของพวกเขากลับตึงเครียดกว่าเหยียนชิงชิง คิดดูก็เ

บทที่ 19 พบเซี่ยงหลางกับซานหลาง

หยวนฮุ่ยเหนียงเห็นเหยียนชิงชิงออกมาถือของมากมายขนาดนี้ ตะลึงไปทั้งตัว

แม้เจ้าจะรู้ว่าเหยียนชิงชิงถูกเชิญเข้าเขตในแน่นอนจะมีเรื่องดี แต่ไม่รู้ว่าคฤหาสน์ติงจะให้รางวัลของมากมายขนาดนี้แก่พวกเจ้า

หยวนฮุ่ยเหนียงรีบเดินไปข้างหน้ารับของในมือเหยียนชิงชิงและพูดว่า: "แม่ค่ะ

บทที่ 20 ซื้อเครื่องในหมู

หยวนฮุ่ยเหนียงมองทั้งคู่ยิ้มพูดว่า: "แม่ที่บ้านกังวลพวกเจ้าทั้งกลางวันกลางคืน พวกเจ้าสองคนกลับดี กลับไม่รู้จักกลับบ้าน แม้แต่ให้คนส่งข่าวมาก็ดี"

หลี่เซียงอานกับหลี่เซียงเจี้ยนฟังหยวนฮุ่ยเหนียงพูดแบบนี้ก็รู้สึกละอายใจ พวกเขาจริงๆ มีเจตนา พ่อตายแล้ว แม่ก็ไม่อาจเป็นหลังให้