ตอนที่ 92 ดอกบัวขาว

ทันใดนั้น ทั่วทั้งบริเวณก็เงียบสงัดลง ในฐานะแม่สามีของลูกสะใภ้ทั้งสี่คน หม่าซื่อแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นอะไรทั้งนั้น ในเมื่อแต่ไหนแต่ไรมาก็ไม่เคยกำกับดูแลเรื่องราวใดๆ มาก่อน

หร่วนซื่อก้มหน้าอย่างน้อยเนื้อต่ำใจ ปล่อยให้เป็นไปตามยถากรรม ไม่พูดจาแม้แต่คำเดียว

ซ่งอิงยอมใจสุดๆ

“ข้าพู

ตอนที่ 93 เจตนาร้าย

แขกเหรื่อที่มาเยือนในบ้านวันนี้ไม่ใช่น้อยๆ ไม่ใช่มายืมจอบก็มายืมเคียว หรือไม่ก็ยืมตะกร้า แต่ปากเอ่ยว่าเป็นการมายืมของ ในความเป็นจริงกลับเป็นการมามองดูบ๊ะจ่างที่พวกนางห่อ บางคนที่หน้าไม่อายหน่อย ก็อยู่ในลานบ้านตระกูลซ่งเป็นเวลาหนึ่งถึงสองชั่วยาม ถามนู่นถามนี่สารพัด

“นี่ไม่ใช่บ๊ะจ่

ตอนที่ 94 เทพเจ้าแห่งทรัพย์

นางเดินปรี่เข้าไปหาชายชรา “ท่านปู่ ข้าคิดว่า พรุ่งนี้วางโต๊ะสักตัวเอาไว้ปากทางเข้าออกลานบ้านจะดีกว่า แล้วจ้างคนที่เขียนหนังสือได้มาสักคน ให้นั่งอยู่หน้าประตูนี้ หากมีคนเข้ามาดูบ๊ะจ่าง ก็บันทึกไว้ทีละคน แล้วเก็บเงินคนละสิบอีแปะ เป็นเช่นไรเจ้าคะ”

พ่อเฒ่าได้ยินดังกล่าว ขมวดค