ตอนที่ 91 แสร้งทำเป็นน่าสงสาร

ซ่งอิงยอมใจอย่างยิ่ง

“ป้าสะใภ้ใหญ่...จะว่าไปก็ไม่ใช่คนชั่วร้ายขั้นสุดประเภทนั้น ไยท่านต้องคิดเล็กคิดน้อยกับคนอย่างนางด้วย หากนางดุท่าน ท่านก็ด่ากลับไปเช่นกันก็สิ้นเรื่องแล้ว? ร้องไห้ไปก็เท่านั้น ต่อให้ท่านเป็นฝ่ายมีเหตุผลเหนือกว่าก็จะกลายเป็นผู้ด้อยกว่าอยู่ดี” ซ่งอิงไม่

ตอนที่ 92 ดอกบัวขาว

ทันใดนั้น ทั่วทั้งบริเวณก็เงียบสงัดลง ในฐานะแม่สามีของลูกสะใภ้ทั้งสี่คน หม่าซื่อแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นอะไรทั้งนั้น ในเมื่อแต่ไหนแต่ไรมาก็ไม่เคยกำกับดูแลเรื่องราวใดๆ มาก่อน

หร่วนซื่อก้มหน้าอย่างน้อยเนื้อต่ำใจ ปล่อยให้เป็นไปตามยถากรรม ไม่พูดจาแม้แต่คำเดียว

ซ่งอิงยอมใจสุดๆ

“ข้าพู

ตอนที่ 93 เจตนาร้าย

แขกเหรื่อที่มาเยือนในบ้านวันนี้ไม่ใช่น้อยๆ ไม่ใช่มายืมจอบก็มายืมเคียว หรือไม่ก็ยืมตะกร้า แต่ปากเอ่ยว่าเป็นการมายืมของ ในความเป็นจริงกลับเป็นการมามองดูบ๊ะจ่างที่พวกนางห่อ บางคนที่หน้าไม่อายหน่อย ก็อยู่ในลานบ้านตระกูลซ่งเป็นเวลาหนึ่งถึงสองชั่วยาม ถามนู่นถามนี่สารพัด

“นี่ไม่ใช่บ๊ะจ่