บทที่ 89 ภูตลูกไก่

สองตีนของลูกไก่สีเหลืองวิ่งอย่างรวดเร็วดุจบิน ปีกเล็กๆ นั่นกระพือ ‘พั่บ พั่บ’ ค่อนข้างมีพละกำลังมากทีเดียว

หลายวันนี้แม้ยุ่งวุ่นวาย แต่ซ่งอิงไม่ลืมมัน เด็ดผักสดใหม่จำนวนหนึ่งให้มันทุกวัน แต่อย่างไรเสียมันก็เป็นไก่ตัวหนึ่ง จะกินเพียงผักป่าอย่างเดียวไม่ได้ อาหารที่สำคัญที่สุด ยังคงเ

ตอนที่ 90 ชักนำลางร้าย

แม้ว่าภูตโสมจะหายโกรธแล้ว แต่ยังคงรู้สึกว่าจอมชั่วร้ายผู้นี้ไม่เชื่อในสิ่งที่ตนพูดเอาเสียเลย จึงหดหัวลง เปลี่ยนร่างกลับไปดังเดิม มุดลงดิน ดำดินกลับไปยังพื้นที่บริเวณหนึ่งที่ซ่งอิงเว้นไว้ให้เขาโดยเฉพาะ

บริเวณโดยรอบพื้นที่นั้น บัดนี้ถูกปลูกต้นท้อเอาไว้หนึ่งต้น

ทุกวันซ่งอิงจะรดน้

ตอนที่ 91 แสร้งทำเป็นน่าสงสาร

ซ่งอิงยอมใจอย่างยิ่ง

“ป้าสะใภ้ใหญ่...จะว่าไปก็ไม่ใช่คนชั่วร้ายขั้นสุดประเภทนั้น ไยท่านต้องคิดเล็กคิดน้อยกับคนอย่างนางด้วย หากนางดุท่าน ท่านก็ด่ากลับไปเช่นกันก็สิ้นเรื่องแล้ว? ร้องไห้ไปก็เท่านั้น ต่อให้ท่านเป็นฝ่ายมีเหตุผลเหนือกว่าก็จะกลายเป็นผู้ด้อยกว่าอยู่ดี” ซ่งอิงไม่