ตอนที่ 88 ลูกไก่นั่งยองต่อแถว

ผ่านไปชั่วครู่หนึ่ง ซ่งสวินกล่าว “น้องพี่คิดว่า ในภายภาคหน้าจะต้องมีสักวันที่ต้องต่อกรกับพวกเขา ใช่หรือไม่”

“ใช่เจ้าค่ะ ความแค้นเคืองจากการตัดนิ้วและทำให้ใบหน้าเสียโฉม ทำให้ไม่อาจอยู่ร่วมใต้ฟ้าเดียวกันได้ หากมีสักวัน ข้ามีความสามารถมากพอ จะต้องเอาคืนเป็นแน่ ทว่า ต่อให้ข

บทที่ 89 ภูตลูกไก่

สองตีนของลูกไก่สีเหลืองวิ่งอย่างรวดเร็วดุจบิน ปีกเล็กๆ นั่นกระพือ ‘พั่บ พั่บ’ ค่อนข้างมีพละกำลังมากทีเดียว

หลายวันนี้แม้ยุ่งวุ่นวาย แต่ซ่งอิงไม่ลืมมัน เด็ดผักสดใหม่จำนวนหนึ่งให้มันทุกวัน แต่อย่างไรเสียมันก็เป็นไก่ตัวหนึ่ง จะกินเพียงผักป่าอย่างเดียวไม่ได้ อาหารที่สำคัญที่สุด ยังคงเ

ตอนที่ 90 ชักนำลางร้าย

แม้ว่าภูตโสมจะหายโกรธแล้ว แต่ยังคงรู้สึกว่าจอมชั่วร้ายผู้นี้ไม่เชื่อในสิ่งที่ตนพูดเอาเสียเลย จึงหดหัวลง เปลี่ยนร่างกลับไปดังเดิม มุดลงดิน ดำดินกลับไปยังพื้นที่บริเวณหนึ่งที่ซ่งอิงเว้นไว้ให้เขาโดยเฉพาะ

บริเวณโดยรอบพื้นที่นั้น บัดนี้ถูกปลูกต้นท้อเอาไว้หนึ่งต้น

ทุกวันซ่งอิงจะรดน้