ตอน 67
ข้าทำนาให้รวยเป็นมาเฟีย
ตอนที่ 67 กินดินไปเถอะ
ซื้อข้าวเหนียวมาใหม่อีกหนึ่งร้อยจิน น้ำตาล พุทราน้ำผึ้ง ไข่เป็ด เนื้อหมู เม็ดเกาลัด และถั่วแดง ต่างก็ซื้อมาอย่างละหน่อย
นางขนของกลับไปกองโต จากนั้นซ่งอิงก็เริ่มยุ่งตัวเป็นเกลียว
หร่วนซื่อกลัวว่าซ่งอิงจะไม่มีฟืนจุดไฟ จึงขนมาไว้ให้นางก่อนหน้านี้แต่เนิ่นๆ แล้ว นางนำเถาวัลย์ถั่
ตอน 68
ตอนที่ 68 ทำให้คนสุขใจ
ซ่งอิงขานรับเงื่อนไขของหร่วนซื่ออย่างว่าง่าย เช้าตรู่วันรุ่งขึ้นก็นำหม้อนึ่งถ่านไฟ และบ๊ะจ่างเข้าอำเภอไป
หม้อนึ่งถ่านไฟสะดวกสบายดีเหมือนกัน เพียงแค่ต้องนำถ่านไฟติดไปด้วยในปริมาณที่เพียงพอก็เป็นอันใช้ได้ ซ่งอิงเช่าเกวียนเทียมวัวคันไม่ใหญ่มากนัก นางไม่สะดวกนำถ่านไฟไปจากบ้าน แต่ก
ตอน 69
ตอนที่ 69 บ๊ะจ่างทองคำ
“แต่คนที่มีหนวดเคราผู้นั้นยิ้มอย่างสุขใจยิ่งนี่!” ภูตโสมมองนางอย่างไร้เดียงสาพลางกล่าว
“นั่นเป็นการเกี้ยวพาราสีกันของชายหญิงต่างหากล่ะ...” ซ่งอิงรู้สึกจนปัญญาไปชั่วขณะ บางอย่างยากจะอธิบาย หลังครุ่นคิดก็บอกกล่าวเสียงบางเบา “ตอนที่เจ้าอยู่ในป่าเขาคงเคยเห็นสัตว์เจริญพันธุ์กันบ่อย