ตอน 47
ข้าทำนาให้รวยเป็นมาเฟีย
ตอนที่ 47 เซียนล้วนจิตใจดีงามทั้งนั้น
นางเข้าใจเกี่ยวกับโสมไม่มากนัก แต่ก็พอรู้อยู่บ้างเช่นกัน โดยทั่วไปโสมอย่างดีที่สุดก็แค่สองร้อยปีโดยประมาณ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ราคาจึงสูงลิ่วจนทำให้คนแค่เห็นก็กลัว ในตำนานที่กล่าวขานกันมาว่าโสมจะมีอายุถึงพันปี...
อาจเคยเห็นผ่านตาแค่ในนิยายยุทธจักร
แต่โสมหัวหนึ่
ตอน 48
ตอนที่ 48 สิ่งล้ำค่าของวงศ์ตระกูลที่ส่งต่อกันไป
โสมน้อยเปลี่ยนสีหน้า สั่นเทิ้มทั้งร่างเพราะกลัวว่าซ่งอิงจะจับเขากิน
ซ่งอิงครุ่นคิด กล่าวว่า “ข้าขอถามเจ้าหน่อย เจ้าต้องตอบอย่างจริงจัง หากริอาจโกหกข้า ข้าจะนำเจ้ากลับบ้านไปตุ๋นเสียเลย หากเจ้าเชื่อฟัง ที่ข้ามีคือน้ำผ่านจิตให้เจ้าดื่ม เห็นแก่ความที่เจ้
ตอน 49
ตอนที่ 49 กลายเป็นภูตอย่างสมบูรณ์แบบ
ซ่งอิงคิดว่า ตนเองพอจะแบกรับการฝึกตนเป็นเซียนได้อยู่
เติงเซียนไถ[1]แสวงหาการมีอายุยืนยาว มือถืออาวุธเหาะเหินเดินดินไปทั่ว เป็นอิสระไร้ข้อผูกมัดใดๆ ทั้งสิ้น...
ทว่าโสมน้อยมองนางอย่างดูถูกปราดหนึ่ง “ยามที่เจ้ามีชีวิตอยู่อย่าหวังว่าจะได้มองเห็นเซียนเลย ท่านปู่ข้า