บทที่ 25

ตอนที่ 25 โสมวิ่งหนีไปแล้ว!

หร่วนซื่อยังไม่ทันปีนออกมาจากภวังค์แห่งความตระหนกใจ ก็ได้ยินคนส่งเสียงร้องเรียกหน้าประตู จึงรีบวิ่งออกไปดู

แน่นอนว่าซ่งอิงไม่ปล่อยให้หร่วนซื่อไปเผชิญหน้าตามลำพังเช่นกัน เร่งรีบตามหลังไปติดๆ ภายในใจเปี่ยมไปด้วยความประหลาดใจเล็กน้อยเช่นกัน

“พี่สะใภ้ใหญ่...ท่านเ

บทที่ 26

ตอนที่ 26 ถ่วงความเจริญ!

สีหน้าหนุ่มใหญ่ทุกคนล้วนผันเปลี่ยนไปเล็กน้อย

ไข่ของเพลี้ยไฟนั่นมีขนาดเล็กเป็นพิเศษ เด็กๆ เบื่อหน่ายไม่มีอะไรต้องทำ จึงสหาแล้วรวบรวมมาได้จำนวนไม่น้อย แต่หากเอามาปล่อยในแปลงนาผืนนี้ทั้งหมด...นั่นมิเท่ากับการทำร้ายคนเขาหรือ!

“น้องหลี่ซาน! ครอบครัวข้ากับเจ้ามีความแค

บทที่ 27

ตอนที่ 27 ต้นไม้เติบใหญ่ย่อมแตกกิ่งก้าน / ตอนที่ 28 ผลไม้ป่า