ตอนที่ 37 อย่าไปถือสาคำพูดเด็กๆ

สีหน้าหร่วนซื่อเปลี่ยนแปลงไปมา ทั้งเลื่อมใสทั้งเกรงกลัวต่อ ‘นักพรตลัทธิเต๋า’ ที่กล่าวถึงนั่น

นักพรตลัทธิเต๋าที่น้ำใจงามไยจึงให้คนเขารับปากโดยการสาบานน่ากลัวเช่นนั้นล่ะ คิดไม่ถึงว่าคนสูงส่งล้วนมีอารมณ์เกรี้ยวกราดเหมือนๆ กันทั้งนั้น...

“เลิกพูดๆ อย่าได้เอ่ยถึงอีกเด็ดขา

ตอนที่ 38 ตกลงไปในขุมนรก

ใบหน้าซ่งจินซานเต็มไปด้วยความปวดใจเช่นกัน แต่เขายังดีกว่าหร่วนซื่อหน่อย “ต่อให้เป็นของที่แพงกว่าทองคำ ก็เป็นสิ่งที่เอาไว้ใช้ ตามใจนางเถอะ”

ใบหน้าดวงนี้ของบุตรสาวเสียโฉมแล้ว ยังไม่รู้ว่าชีวิตครึ่งหลังที่เหลือจะดำเนินไปอย่างไร บัดนี้มีของล้ำค่านี้ก็พอวางใจได้หน่อย แม้ว่าสิ่ง

ตอนที่ 39 ขึ้นราคา

ชายชราท่านนั้นมองซ่งอิงทั้งสองคนแวบหนึ่งอย่างเห็นใจ แต่ก็พอคาดการณ์ได้แต่แรกแล้วว่าจะเกิดสถานการณ์เช่นนี้ขึ้น

“ขอบคุณท่านผู้อาวุโสที่บอกกล่าวกันเจ้าค่ะ” ซ่งอิงกล่าวขอบคุณ “ท่านพี่ เราขายในราคาจินละห้าอีแปะเช่นเดิมแหละเจ้าค่ะ หากมีคนมาซื้อ ก็กล่าวว่าปริมาณลวี่โต้วกั่วมีไม่มาก ขายได