ตอนที่ 265 รังเกียจถึงขีดสุด

ฮั่วเจ้ายวนพลันรู้สึกอึ้งเช่นกันหลังได้ยินดังกล่าว คุณหนูซ่งไม่ได้บ้าไปแล้วกระมัง พูดคำว่าอยู่เป็นม่ายชั่วชีวิตสุ่มสี่สุ่มห้าได้อย่างไรกัน?!

ยึดมั่นในความรักต่อกันอย่างลึกซึ้ง?

ไร้สาระสิ้นดี!

หากรู้สึกต่อกันอย่างลึกซึ้งจริง มีหรือเจอหน้ากันแล้วยังจำกันไม่ได้?

ฮ

ตอนที่ 266 ลงโทษ

เมื่อฮั่วซื่อเซี่ยงพูดเช่นนี้ ฮั่วเจ้ายวนก็นึกถึงซ่งอิงที่ตะโกนขายผลไม้ป่าวันนั้น

อุปนิสัยเช่นนั้น ตามจริงลักษณะที่ควรเป็นคือร้องห่มร้องไห้ นี่จึงดูไม่สมเป็นนางเอาเสียเลย

“เอาละ ไปเถอะ” ฮั่วเจ้ายวนกล่าว “ที่แม่นางซ่งไม่เศร้าเสียใจต้องเป็นเพราะเชื่อมั่นว่าทางการขุนนางต้องจับผู้

ตอนที่ 267 พวกเรากินแมลงศัตรูพืช

ภูตโสมยังหวาดกลัวเล็กน้อยในใจ มันนึกว่าเรื่องที่ตัวเองเป็นพืชที่เกิดจิตวิญญาณพร้อมสติปัญญาจะถูกจับได้สียแล้ว! ยามที่ถูกคนชั่วช้าพาตัวไป ได้แต่คิดว่าอีกไม่นานจะถูกตุ๋นแล้วหรือไม่!

ดีที่คนชั่วเหล่านั้นคิดเพียงแค่จะขายเขา!

เป็นมนุษย์นี่ช่างน่าเวทนาจริงๆ หากเขาเป็น