ตอนที่ 264 ลูกชายหายตัวไป

เห็นหร่วนซื่อกังวลใจมาก ซ่งอิงจึงผ่อนปรนท่าทีเกลี้ยกล่อมอยู่พักใหญ่

หร่วนซื่อปฏิบัติต่อนางดีจริงๆ แต่ก็ด้วยนิสัยที่อ่อนโยนเกินไปเช่นนี้ ทำให้สื่อสารกับนางอย่างตรงไปตรงมาเกินไปไม่ได้

ผิดกับเหยาซื่อสะใภ้ใหญ่ มีอะไรก็พูดออกไปตรงๆ เลยได้ แน่นอนว่าบุตรไม่รังเกียจข้อเสียของ

ตอนที่ 265 รังเกียจถึงขีดสุด

ฮั่วเจ้ายวนพลันรู้สึกอึ้งเช่นกันหลังได้ยินดังกล่าว คุณหนูซ่งไม่ได้บ้าไปแล้วกระมัง พูดคำว่าอยู่เป็นม่ายชั่วชีวิตสุ่มสี่สุ่มห้าได้อย่างไรกัน?!

ยึดมั่นในความรักต่อกันอย่างลึกซึ้ง?

ไร้สาระสิ้นดี!

หากรู้สึกต่อกันอย่างลึกซึ้งจริง มีหรือเจอหน้ากันแล้วยังจำกันไม่ได้?

ฮ

ตอนที่ 266 ลงโทษ

เมื่อฮั่วซื่อเซี่ยงพูดเช่นนี้ ฮั่วเจ้ายวนก็นึกถึงซ่งอิงที่ตะโกนขายผลไม้ป่าวันนั้น

อุปนิสัยเช่นนั้น ตามจริงลักษณะที่ควรเป็นคือร้องห่มร้องไห้ นี่จึงดูไม่สมเป็นนางเอาเสียเลย

“เอาละ ไปเถอะ” ฮั่วเจ้ายวนกล่าว “ที่แม่นางซ่งไม่เศร้าเสียใจต้องเป็นเพราะเชื่อมั่นว่าทางการขุนนางต้องจับผู้