ตอนที่ 13 ตอแยไม่เลิกรา

หร่วนซื่อรู้ดีว่านางอารมณ์ไม่ดี จึงไม่ได้หักห้ามนางแต่อย่างใด

ในสมองซ่งอิงวุ่นวายสับสนไปหมด เกี่ยวกับแต่ละบุคคลของครอบครัวซ่งล้วนต้องดำเนินการพิเคราะห์แยกแยะให้แน่ชัด รู้สึกน่าปวดหัวอยู่เช่นกัน เพียงแต่ดีที่แม้เป็นญาติ แต่การยื่นมือมาก้าวก่ายนี้ก็ไม่อาจมากจนเกินไป ก็อย่างเช่น

ตอนที่ 14 ไม่ยอมรับ

เมื่อหลี่จิ้นเป่านึกถึงที่บรรดาพี่น้องและสหายในหมู่บ้าน ‘หยอกล้อ’ บนใบหน้ายิ่งขมึงทึงเข้าไปใหญ่

ตอนแรกเขาเล่าเรียนในโรงเรียนเดียวกับซ่งสวิน ซึ่งซ่งอิงจะแวะเวียนมาส่งข้าวให้

ตอนนั้น เขาชื่นชอบซ่งอิงด้วยใจจริง

แม้นางลักษณะแตกต่างจากเด็กผู้หญิงคนอื่นๆ ค่อนข้างดำคล้ำ เรือนผมก็ออกสีน้

ตอนที่ 15 ปล่อยให้ตายต่อหน้าต่อตา

ซ่งอิงทึ่งกับคำพูดดังกล่าวของหลี่จิ้นเป่าจริงๆ

เมื่อก่อนเคยแต่ได้ยินว่าสองปีมานี้หลี่จิ้งเป่าเอาแต่หมายปองผู้ที่สูงส่งกว่าทั้งที่ตนไร้ความสามารถ กลับไม่คิดว่าจะเป็นคนไร้เหตุผลได้เพียงนี้

เขามีทัศนคติแน่วแน่ไปแล้วว่า นางรูปลักษณ์อัปลักษณ์เกินเยียวยา จึงคิดหาบุรุษที่เ