ตอนที่ 35มีคนรอเขากลับบ้านอยู่นะ

ประยงนั่งในเก้าอี้สำนักงานและขยี้คิ้วอย่างเหนื่อยล้า

ทันใดนั้นนึกได้ว่ามีอะไรบางอย่างดวงตาของฉันสว่างขึ้น แต่ฉันส่ายหัวด้วยความไม่เห็นด้วย

อยู่ๆ เขาก็คิดถึงอะไรบางอย่างจนเหม่อไป แต่ก็ได้ส่ายหน้าสลัดความคิดออกไป

เขาไม่อยากให้ใครเห็น เรื่องส่วนตั

ตอนที่ 36 ก็แค่มอบสิ่งพิเศษให้คนพิเศษ

ไม่ทันพูดอะไร เขาก็ยืนนิ่งไปเลย

ในห้องครัวไม่ได้มีแดดดี้ครัวเจน มีเพียงแค่ญาอี๋เท่านั้น

ผมของเธอที่รวบไว้ แล้วผิวขาวสวย ถึงแม้ว่าจะใส่ผ้ากันเปื้อนอยู่ก็ตาม แต่มันไม่ได้ปกติความเป็นตัวของเธอ และแววตานั้นก็ดูจริงจังและสงบ

มือของเธอที่จับตะหลิ

ตอนที่ 37 ตอนนี้มีผมแล้ว

ประยงและญาอี๋เดินเคียงกันไป โดยทั้งสองก็รู้อึดอัดเล็กน้อย

สุดท้ายก็เป็นประยงที่เริ่มพูดขึ้น “ใช่แล้วผมขอโทษ ก่อนหน้านี้....”

ญาอี๋ที่ได้ยินเขาพูดอย่างนั้นก็เลยหันไป และรู้ได้ว่าเขากำลังจะพูดอะไรต่อ ก็เลยส่ายหัวแล้วพูดขึ้น “ไม่เป็นไร เพราะคุณถูกยุยง ฉันไม่โทษคุ