ตอน 92
อสูรเริงไฟ
บทที่92
“ไม่ใช่แบบนี้ คุณหมี” เขาเงยหน้าขึ้นสูดลมหายใจเข้าลึกๆ “เอาเถอะอยากรู้ผมก็จะบอกให้ รู้แล้วต้องให้เหมือนเดิมนะ” เขายื่นมือมาบนโต๊ะจับมือของลักษมีเอาไว้ “ผมไม่อยากให้คุณจากผมไป ยังต้องการให้คุณเป็นเพื่อนผมแม้เรื่องที่ผมทำลงไปมันจะออกทุเรศสักหน่อย แต่ผมไม่มีทางเลือกเป็นอื่น ผมถูกบีบนะ” เขายังไม
ตอน 93
บทที่93
หล่อนเข้าใจ ภาษาไทยที่เขาพูดมันสละสลวยดีอยู่แต่แปลกันทื่อๆ เป็นไทยซ้ำกันอีกทีหนึ่งก็คือเขากำลังพูดให้หล่อนเป็นของเขา
เขาพูดง่าย ด้วยหน้าตาธรรมดาๆ แต่หล่อนรู้สึกเหมือนตัวเองได้ถูกเหยียดหยามจนถึงที่สุดแล้ว
“ไม่...”
“ไม่อะไร ไม่โอเคกับผม อย่างนั้นใช่ไหม”
“ใช่”
“มินตา...” เขาหรี่ตาลงนิดหนึ่ง “มั
ตอน 94
บทที่94
“ทำไมเลิกไวคะ ก็ยังได้อยู่”
ลักษมีถามอย่างพิศวง เมื่อสาวิตต์วางมือลงแล้วในคืนนี้ สีหน้าของเขาเหมือนครุ่นคิดเรื่องใดเรื่องหนึ่งอยู่ในใจ
“ผมรู้สึกไม่สู้จะสบายใจนัก”
“เรื่องมินตาหรือคะ”
ชายหนุ่มพยักหน้า
“ยายมินจะเป็นอย่างไรบ้านก็ไม่รู้”
“สายเกินไปแล้วมังคะ” ลักษมีประชดให้นิดหนึ่ง “ป่านนี้เขาคงจ