บทที่ 67

“ผมชื่อศิลา ไม่ใช่นายต่ออะไรนั่นเลย มันเป็นเรื่องไร้สาระที่ทำให้ผมเริ่มจะรำคาญขึ้นทุกที”

คุณทรงศักดิ์จ้องมองชายหนุ่มแทบไม่วางตา...

ใช่แน่นอน

มีพ่อคนไหนบ้างจำลูกของตัวไม่ได้ แม้เวลาจะเนิ่นนานแม้จะมีหลักฐานว่าลูกได้ตายดับไปแล้ว

แต่คงจะไม่ใช่ผีลุกมาหลอกหลอนเขาเป็นอันขาด ชายหนุ่มคนนี้มีตัวตนม

บทที่69

“ศิลา”

พิมสุดาเดินมาหาเขา ชายหนุ่มยังนั่งอยู่นิ่งๆ ยากจะอ่านความคิดในใจของเขาได้ว่าเป็นฉันใดแต่พอคว้ามือของเขามาจับพบว่ามันชื้นไปด้วยเหงื่อมากมาย

“เขามาแล้วนะ...”

“เกมของผมกำลังเข้มข้นนะฮะ น้าแหม่ม...”

“ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะมาได้”

“ยายตัวยุ่งนั่นอีกตามเคย” เขาหมายถึงมินตา “เจ้าหล่อนมากับเขาคงจ