บทที่ 28

บทที่28

“ไปเล่นนี่ยังเจอกับสาวิตต์ไหม”

“เจอค่ะ...เขายังเฮงเหมือนเดิม”

“ผมมีเรื่องหนึ่งอยากขอร้อง” ด้วยเสียงอันอ่อนโยนแล้วแววตาแบบนั้นใครหรือจะกล้าขัดใจเขา ยิ่งเป็นลักษมีด้วยแล้วหล่อนยอมรับได้ทุกอย่าง แม้มันจะไม่ต้องประสงค์ของตัวหล่อนเองเลยก็ตามที

“สนิทกับเขาเอาไว้หน่อยนะ คุณหมี แล้วผมก็อยา

บทที่ 29

บทที่29

ที่นี่แวดล้อมไปด้วยคนต่างประเทศเสียเป็นส่วนมากนั่นทำให้วันเวลาของศิลากับลักษมีปลอดภัยพอจากพวกสอดรู้สอดเห็น หากตราบใดที่ตัวลักษมียังเป็นข่าวได้และศิลาก็ยังเป็นหนุ่มโสดเนื้อหอม ที่ใครจับตามองกันอยู่ว่าเขาจะลงเอยกับสาวคนใด

ลักษมีจึงแช่มชื่นได้ หล่อนมีสิ่งทดแทนการพนันการได้อยู่กับศิลาเ

บทที่ 30

บทที่30

“เรื่องแบบนี้ใครบอกผู้หญิงกันมั่งเล่า”

“ดีละ” หล่อนเน้นเสียงหนัก “มินไม่เคยได้ส่วนแบ่งรางวัลนี่เลย มินควรจะได้”

“จะให้เรียกผู้ชายมาให้หรือไง”

“เอามาทำไม...มินไม่ใช่คนเป็นง่อยนี่ ดื่มเหล้าจะได้มีคนมาป้อน...ไม่ใช่คนสำส่อนอีกด้วย จะได้ฉลองงานด้วยเรื่องแบบนี้ มินจะเอาเป็นเงินเข้าใจไหม