ตอน 25
อสูรเริงไฟ
บทที่25
ธันวาเป็นฝ่ายรู้สึกตัวก่อนกับเสียงหัวเราะรื่นรมย์มากเกินการของพิมสุดานั่นเอง...เขารู้ว่าหมดเวลาที่มินตาจะมานั่งอยู่แถวหน้าของเก้าอี้หน้าศพนี้แล้ว ควรจะได้เวลากลับไปบ้าน
“มิน เรากลับกันดีกว่า ไม่ต้องอยู่จนสวดจบหรอก”
“อยู่ทานข้าวต้มด้วยกันก่อนซิคะ ฉันเหมาจากร้านดังทีเดียว เป็นของชอบของอ้อย”
“ไ
ตอน 26
บทที่26
พิมุสดาเปิดประตูเข้าไปก็ได้เห็นศิลากำลังก้มหน้าคร่ำเคร่งกับสมุดบัญชีอย่างมาก มันเป็นการทุ่มเทเหมือนจะชดเชยแน่นอน เพราะคุ้นเคยกันมาเป็นอย่างดีทำให้เธอพอจะแน่ใจว่าจิตใจของชายหนุ่มก็ระส่ำระสายกับการตายของยุพาวรรณ แม้สิ่งที่เขาแสดงออกจะทำให้ใครต่อใครเข้าใจว่าเขาช่างใจดำเสียนี่กระไร ที่ไม่ยอมไปปร
ตอน 27
บทที่27
“ใส่บาตรหรือคะ”
“จ้ะ เมื่อคืนป้าฝันไม่ค่อยจะดีเลย ใจคอชอบกลนัก นอนก็ไม่ค่อยจะหลับ”
“แค่ฝันหรอกค่ะ คุณป้า” มินตาปลอบโยน เห็นหญิงคนหนึ่งมองดูหล่อนเขม็ง หญิงที่หล่อนไม่เคยเห็นมาก่อน และเมื่อคุณสีดามองไปบ้างก็บอกว่า
“เด็กใหม่ เพิ่งมาจากบ้านคุณยาย ยังไม่ค่อยจะเก่าเท่าไหร่”
มินตารับรู้ไปอย่างนั้น