บทที่ 115

บทที่115

เขาเพิ่งจะรู้สึกตัว ศิลายังไม่ได้ลืมตาขึ้นเมื่อเขาพบว่าอ้อมกอดของเขาไม่ไว้ว่างเปล่าเต็มอยู่ด้วยร่างอุ่นๆ ของผู้หญิง

“มินตา” ใจของเขาพลันเต็มตื้นขึ้นมาด้วย เขาคิดถึงหล่อนรุนแรงขนาดนี้ทีเดียวหรือ

“มินตา”

ดวงตาของเขาลืมขึ้น จังหวะเดียวกันกับแววรัตน์ผงกศีรษะขึ้นมามองเขาถอนใจยาว ทิ้

บทที่ 116

บทที่116

“มีอะไรหรือครับ”

“เธอโกรธผม เลยไม่ยอมพบหน้า แม่เธอพี่สาวเธอก็เลยพลอยกีดกันไปด้วย คือเรื่องมันแดงขึ้นมาแล้วว่าผมกับมินตาเป็นผัวเมียกัน...ไม่มีใครยอมรับได้สักคนเดียว ผมพยายามขอพบเธอแต่ไม่ได้พบ คุณคงจะเดินเข้าออกบ้านนั้นสะดวกกว่าผม”

“ทำไมไม่ตามไปที่ทำงาน”

“เดี๋ยวผมจะต้องทำแบบนั้นอยู

บทที่ 117

บทที่117

“อ้อ...มาแล้วรึ”

เสียงของมิ่งขวัญกระด้าง เหมือนๆ กับสีหน้าของหล่อนนั่นเอง เมื่อตอนยังไม่รู้ว่ามินตาเป็นแค่ลูกเมียน้อยของพ่อ หล่อนก็ไม่ได้เคยคิดรังเกียจมินตา ก็เป็นน้อง...เป็นเหมือนมือเท้าให้หล่อนตลอดมา มิ่งขวัญไม่ได้เห็นมินตาจะเป็นคู่แข่งของหล่อนได้เลย เพราะหล่อนทะนงในรูปโฉมของตั