ตอน 115
อสูรเริงไฟ
บทที่115
เขาเพิ่งจะรู้สึกตัว ศิลายังไม่ได้ลืมตาขึ้นเมื่อเขาพบว่าอ้อมกอดของเขาไม่ไว้ว่างเปล่าเต็มอยู่ด้วยร่างอุ่นๆ ของผู้หญิง
“มินตา” ใจของเขาพลันเต็มตื้นขึ้นมาด้วย เขาคิดถึงหล่อนรุนแรงขนาดนี้ทีเดียวหรือ
“มินตา”
ดวงตาของเขาลืมขึ้น จังหวะเดียวกันกับแววรัตน์ผงกศีรษะขึ้นมามองเขาถอนใจยาว ทิ้งศีรษะวางรา
ตอน 116
บทที่116
“มีอะไรหรือครับ”
“เธอโกรธผม เลยไม่ยอมพบหน้า แม่เธอพี่สาวเธอก็เลยพลอยกีดกันไปด้วย คือเรื่องมันแดงขึ้นมาแล้วว่าผมกับมินตาเป็นผัวเมียกัน...ไม่มีใครยอมรับได้สักคนเดียว ผมพยายามขอพบเธอแต่ไม่ได้พบ คุณคงจะเดินเข้าออกบ้านนั้นสะดวกกว่าผม”
“ทำไมไม่ตามไปที่ทำงาน”
“เดี๋ยวผมจะต้องทำแบบนั้นอยู่แล้ว”
“ผมจ
ตอน 117
บทที่117
“อ้อ...มาแล้วรึ”
เสียงของมิ่งขวัญกระด้าง เหมือนๆ กับสีหน้าของหล่อนนั่นเอง เมื่อตอนยังไม่รู้ว่ามินตาเป็นแค่ลูกเมียน้อยของพ่อ หล่อนก็ไม่ได้เคยคิดรังเกียจมินตา ก็เป็นน้อง...เป็นเหมือนมือเท้าให้หล่อนตลอดมา มิ่งขวัญไม่ได้เห็นมินตาจะเป็นคู่แข่งของหล่อนได้เลย เพราะหล่อนทะนงในรูปโฉมของตัวเองว่ามีมา