ตอน 100
อสูรเริงไฟ
บทที่100
“อยากห้ามผม...แต่คงจะยากหน่อยแล้ว”
“ไหนคุณว่าจะไม่มีอีกแล้ว”
“ไม่ข่มเหงเอาแต่ใจไง...แต่จะให้ไปพร้อมๆ กันกับผม...พูดกันไปแล้วนะ มินตา เรื่องแบบนี้มันเป็นความลี้ลับที่สนุกสนานนะ คุณจะเพลิดเพลินเมื่อเข้าไปพบกันความมหัศจรรย์ที่คุณไม่เคยพบมาก่อนหน้านี้เลย”
“มันเป็นเรื่องสกปรก”
“เพราะคุณยังไม่เข้
ตอน 101
บทที่101
ชายหนุ่มโทร. กลับมาหาพิมสุดาและไม่ยอมพูดเรื่องเกี่ยวกับมินตามากนัก นอกจากพูดถึงตัวเองว่าเขากำลังมีความสุข
“น้ารู้ เพราะเสียงเธอมันบอกมากโขอยู่นะ เธอเจอความรักเข้าจริงแล้วล่ะมั้งนี่”
“คงไม่ใช่มังฮะ อาจจะเป็นเพราะได้ลองของใหม่มากกว่า ของไม่เคยมาก่อนก็ให้ความรู้สึกดีๆ ที่อิ่มเอมได้”
“เพื่อนขอ
ตอน 102
บทที่ 102
“ให้ได้อย่างนี้ซิ กลัวผมซะจนยอมทุกอย่างเชียวรึ...มา ลุกขึ้นมาผมจะหาเสื้อผ้าให้ใส่”
“ฉันจะใส่เสื้อฉัน”
“ก็ยังไม่ได้ซัก เหม็นสาบกลิ่นเหงื่อแย่แล้ว ให้เอาไปซักก่อนแล้วค่อยใส่วันกลับบ้าน
“ฉันจะใส่อะไรได้”
“น่า...ลองดูกัน ไม่ลองจะรู้รึ” เขาหยิบเสื้อเชิ้ตตัวที่เล็กที่สุดในตู้ออกมา...แล้วจึงเลือก