บทที่ 437 - นายท่านในปากของเหยียนอวี่จะเป็นอย่างไร?

"นายท่าน" เหยียนอวี่โค้งคำนับร่างตรงโน้มลงเล็กน้อย รอรับคำสั่ง

เรื่องราวชัดเจนแล้ว การลงโทษต้องดูพระประสงค์ของฮ่องเต้

หลิงเสวียนออกคำสั่ง "ปล่อยคนที่โต้เถียงเมื่อครู่ ให้เขาเอาเงินมาไถ่คนที่เหลือ เงินให้เป็นของทางร้าน"

ดูซิว่าคนข้างหลังจะยอมรับผ

บทที่ 438 - ล่วงละเมิดข้อห้ามใหญ่

หลิงไท่เดินมุ่งหน้าสู่ร้านวงกลมเล็กท่ามกลางคนที่ห้อมล้อม

"มันบ้าไปแล้ว เมืองหลวงเป็นที่สำคัญ อยู่ใต้พระบาทฮ่องเต้ ยังมีคนกล้าต่อกรกับองค์ชายของท่าน!" ผู้จัดการพูดอย่างโกรธเกรี้ยว

เขามองชายชรา เตะหนึ่งทีถาม "พวกเจ้ากินข้าวฟรีหรือไร? พาคนไปมากมาย ไม่เพียงทำงานไม่ส

บทที่ 439 - เหยียนอวี่ผู้โดดเดี่ยว

"ดีๆ เจียงฟู่ เรายังไม่ตายเลย เขากลับคิดถึงมันแล้ว" เสียงของหลิงเสวียนที่ฟังไม่ออกว่าดีใจหรือโกรธดังมา

เจียงฟู่ใส่ความอย่างเนียนๆ "ฮ่องเต้อย่าทรงโกรธ พระองค์มีพระโอรสพระธิดามาก มีคนคิดถึงก็เป็นเรื่องธรรมดา"

"ใช่ เรามีลูกมาก...."

เสิ่นชิงไม่ได้ยินประโยคคลาสสิกน