บทที่ 336 เรื่องราวในอดีต

ช่วงเวลาต่อจากนี้ แม้จะไม่วุ่นวายเหมือนก่อนหยุดปีใหม่ แต่กลับเพิ่มความเศร้าของการจากลา

สำนักคุ้มกันต้องคัดเลือกผู้คุ้มกัน และต้องเตรียมของที่จำเป็นสำหรับการเดินทาง พร้อมทำรายการสิ่งของที่ต้องใช้และอาจต้องใช้ระหว่างทาง ให้เจียงเซี่ยงตงไปจัดซื้อตามรายการ

ตลาดสัตว์พาหนะมีล

บทที่ 337 การส่งแขก

ฮั่วปิงไม่มีท่าทีเขินอายแม้แต่น้อย พูดอย่างองอาจผ่าเผย สีหน้าสงบนิ่ง ราวกับกำลังเล่าเรื่องของคนอื่น

นางขอบคุณที่สามีเก็บนางไว้ตอนนั้น แต่ความขอบคุณนี้หมดสิ้นไปตอนที่เขาเห็นด้วยที่จะทิ้งลูกสาวสองคน ถ้าไม่ใช่แม่มา ลูกสาวถูกทิ้งนางก็คงไม่มีชีวิตอยู่ได้เพียงลำพัง หลังจากนั้นคนเดีย

บทที่ 338 งานที่ไม่มีวันทำเสร็จ

เจียงอิงถือโอกาสพูดความคิดที่พ่อของนางเอ่ยถึงหลายครั้ง: "พ่อข้าบอกว่าตอนนี้ในหมู่บ้านมีคนมาก ผู้ใหญ่หลายคนก็อยากเรียนอ่านเขียนและคำนวณ โรงเรียนมีแค่สามห้องไม่พอเลย

โรงเรียนเป็นของส่วนรวมทั้งหมู่บ้าน พ่อคิดว่าแต่ละครอบครัวรวมเงินสร้างเพิ่มอีกสามถึงห้าห้อง คราวนี้ทำใ