บทที่ 33 ขายพู่กัน

มีพี่น้องตระกูลเจียงดูแล กวนลี่จะไม่วางใจได้อย่างไร

เจ้าไม่ลังเลอีก เดินตามเสิ่นชิงไป แต่กลับเห็นว่าเจ้าเตรียมจะเข้าไม่ใช่ร้านเล็กที่เจียงเซี่ยงเป่ยแนะนำ แต่เป็นร้านใหญ่ที่ดูแพงและหรูหรา

เจียงเซี่ยงเป่ยร้องเสียงอ่อย: "แม่?"

เสิ่นชิงช้อนตามองลูกชาย สอนเบาๆ: "แม่ถามเซี่ยงจงแล้ว

บทที่ 34 หาเงินได้แล้ว

ไม่รอให้คนอื่นตอบสนอง เขาอธิบายต่อ: "พวกท่านอาจไม่รู้ ข้าเป็นแค่เถ้าแก่จี้หย่าไจ้ที่เมืองซิ่ง เจ้าของจี้หย่าไจ้ของเรานั้นเก่งมาก ไม่พูดถึงเมืองหลวง แค่เมืองรอบๆ เมืองซิ่งก็มีตั้งสิบกว่าร้าน! สามพันด้ามไม่มีปัญหาแน่นอน!"

แปดสิบเหรียญต่อด้าม ต่างกันตั้งสิบเหรียญ เขาซื้อราคาแป

บทที่ 35 จ่ายค่าแรง

เจียงเซี่ยงหนานหาสถานที่ได้เร็ว เป็นตรอกตัน เขายืนขวางปากตรอกก็พอ คนนอกมองไม่เห็นสถานการณ์ในตรอก

ตอนนี้เสิ่นชิงรู้สึกขอบคุณความใส่ใจของเถ้าแก่หลินมาก

เจ้าหยิบเหรียญพวงหนึ่งออกมา นับแล้วพูด: "เซี่ยงหนาน เจ้าทำงานหกวัน ขัดทั้งหมดหนึ่งร้อยแปดสิบด้าม มา นี่หนึ่งร้อยแปดสิบเหรียญ"