บทที่ 32 รองเท้าผ้าสบายจริงหรือ?

เช้าวันรุ่งขึ้น สองครอบครัวตื่นแต่เช้า

เจียงเซี่ยงหนานและเจียงเซี่ยงเป่ยไปเก็บกระชังก่อน เอาปลาไหลกลับมา เมื่อวานแม่บอกว่าปลาไหลวันนี้เก็บไว้ รอซื้อเครื่องปรุงกลับมาทำกินเอง ไม่ต้องเอาเข้าเมืองขาย พวกเขาจึงไม่ได้วางกระชังมากนัก

แค่พอให้คนในบ้านกินก็พอ

กินข้าวเช้าเ

บทที่ 33 ขายพู่กัน

มีพี่น้องตระกูลเจียงดูแล กวนลี่จะไม่วางใจได้อย่างไร

เจ้าไม่ลังเลอีก เดินตามเสิ่นชิงไป แต่กลับเห็นว่าเจ้าเตรียมจะเข้าไม่ใช่ร้านเล็กที่เจียงเซี่ยงเป่ยแนะนำ แต่เป็นร้านใหญ่ที่ดูแพงและหรูหรา

เจียงเซี่ยงเป่ยร้องเสียงอ่อย: "แม่?"

เสิ่นชิงช้อนตามองลูกชาย สอนเบาๆ: "แม่ถามเซี่ยงจงแล้ว

บทที่ 34 หาเงินได้แล้ว

ไม่รอให้คนอื่นตอบสนอง เขาอธิบายต่อ: "พวกท่านอาจไม่รู้ ข้าเป็นแค่เถ้าแก่จี้หย่าไจ้ที่เมืองซิ่ง เจ้าของจี้หย่าไจ้ของเรานั้นเก่งมาก ไม่พูดถึงเมืองหลวง แค่เมืองรอบๆ เมืองซิ่งก็มีตั้งสิบกว่าร้าน! สามพันด้ามไม่มีปัญหาแน่นอน!"

แปดสิบเหรียญต่อด้าม ต่างกันตั้งสิบเหรียญ เขาซื้อราคาแป