บทที่ 305 สภาพที่น่าเวทนา

เสิ่นชิงเคยคิดว่าแม่ลูกห้าคนของผิงกู๋ผอมมากแล้ว แต่ตอนนี้เห็นคนกลุ่มนี้ถึงรู้ว่าอะไรคือผอมจนน่ากลัว

ไม่มีอะไรกิน เสื้อผ้าบาง แม้แต่ฟืนก็มีไม่มาก ไม่กล้าก่อไฟใหญ่ ทั้งครอบครัวนั่งล้อมวงผิงไฟ ควันไฟหนาไม่กระจาย ทำให้คนไอจนน้ำตาไหล

ถึงอย่างนั้น เมื่อพวกเขาเห็นอาหารในหม้อ

บทที่ 306 ทำไมไม่บอกเรื่องห้างสรรพสินค้าแต่แรก

สวี่หลินกลัวว่าทุกคนจะเข้าใจผิด จึงรีบพูดเล่าเรื่องราวทั้งหมดด้วยเสียงดัง

พวกผู้ชายที่ล้อมอยู่ต่างมีสีหน้างงงวยเหมือนสวี่หลินก่อนหน้านี้ พวกเขามองหน้ากันไปมา แต่ละคนมีแววตาไม่อยากจะเชื่อ

"เจ้าบอกว่าจะซื้อพวกเรา? ไม่ใช่แค่คนเดียว แต่ทั้งครอบครัวเลยห

บทที่ 307 การจัดการ

พวกเขามาถึงตอนบ่ายสองสามโมง

เมื่อเข้าไปในหมู่บ้าน ทั้งสวี่หลินและคนนอกที่มาใหม่ รวมถึงชาวบ้านดั้งเดิม ต่างก็ตกตะลึง

สวี่หลินและผู้ชายคนอื่นๆ ครั้งก่อนมาอยู่ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำ เห็นแค่กำแพงและสะพานแขวน กำแพงแม้จะหนาแน่น แต่ทำจากดินดิบไม่ต้องใช้เงิน สะพานทำจากไม้ รอบๆ นี้เป็นภูเ