บทที่ 300 การเผชิญหน้า

เขาอุตส่าห์สืบจนรู้ว่าญาติทางบ้านเดิมของภรรยานายพรานคนหนึ่งก็คือลุงใหญ่ฝ่ายและพวก แต่ความสัมพันธ์ไม่ดี ตัดขาดจากกันนานแล้ว

เดิมคำนวณว่าให้คนหมดสติที่หน้าประตู แม้ความสัมพันธ์จะไม่ดี แต่ก็เป็นเลือดเนื้อเชื้อไข เห็นคนจะตายจะไม่ช่วยได้อย่างไร? และเมื่อเจอหน้าก็มีน้ำใจสามส่วน ฟ้

บทที่ 301 เขาปล้นพวกเรา ทำไมพวกเราจะปล้นเขาคืนบ้างไม่ได้?

เสิ่นชิงแก้ไข: "พร้อมกับการโจมตี เราก็จะยึดเอามาเป็นของเราด้วย"

รวมกับตระกูลเหล่ยแล้ว คนในหมู่บ้านยังไม่ถึงสองร้อยคน น้อยเกินไป ถ้าหลิวเฉิงรวบรวมคนได้สามสี่ร้อยคน ฝั่งของพวกเราก็จะเสียเปรียบและอันตรายมาก

ในยุคนี้กำลังคนสำคัญที่สุด ถ้าหมู

บทที่ 302 เดินทางในคืนหิมะ

แค่เฝ้ายามเท่านั้น วันนี้เพื่อฮั่วปิง แต่ใครจะรู้ว่าครั้งหน้าจะไม่ใช่เพื่อครอบครัวพวกเขา?

แบ่งแยกชัดเจนเกินไป ถ้าวันหน้าครอบครัวตัวเองมีเรื่อง ใครจะช่วย?

เสิ่นชิงยืนยัน: "อย่างอื่นข้าดูแลไม่ทั่ว แต่อาหารสำหรับเวรยามกลางคืนให้ข้าจัดการ"

อาสองเจียงถอนหายใจ โบกมือให้ทุก