บทที่ 299

คนคุ้นเคยเก่า

ไม่คิดเลยว่า จะเป็นคนคุ้นเคยเก่า!

เสิ่นชิงเห็นคนที่มาชัดเจน ขมวดคิ้ว: "หลิวเฉิง?"

เขายังไม่ตายเพราะหิวหรือหนาวหรือ? ชีวิตช่างเหนียวจริงๆ เทียบได้กับแมลงสาบ

"ฮ่าๆ ไม่คิดใช่ไหม ข้าไม่เพียงไม่ตาย แต่ยังมีชีวิตที่ดีด้วย!" หลิวเฉิงปัดหิมะที่ติดชายเสื้อ มุมปากยกยิ้มเยาะ

เดิมคิ

บทที่ 300

การเผชิญหน้า

เขาอุตส่าห์สืบจนรู้ว่าญาติทางบ้านเดิมของภรรยานายพรานคนหนึ่งก็คือลุงใหญ่ฝ่ายและพวก แต่ความสัมพันธ์ไม่ดี ตัดขาดจากกันนานแล้ว

เดิมคำนวณว่าให้คนหมดสติที่หน้าประตู แม้ความสัมพันธ์จะไม่ดี แต่ก็เป็นเลือดเนื้อเชื้อไข เห็นคนจะตายจะไม่ช่วยได้อย่างไร? และเมื่อเจอหน้าก็มีน้ำใจสามส่วน

บทที่ 301

เขาปล้นพวกเรา ทำไมพวกเราจะปล้นเขาคืนบ้างไม่ได้?

เสิ่นชิงแก้ไข: "พร้อมกับการโจมตี เราก็จะยึดเอามาเป็นของเราด้วย"

รวมกับตระกูลเหล่ยแล้ว คนในหมู่บ้านยังไม่ถึงสองร้อยคน น้อยเกินไป ถ้าหลิวเฉิงรวบรวมคนได้สามสี่ร้อยคน ฝั่งของพวกเราก็จะเสียเปรียบและอันตรายมาก

ในยุคนี้กำลังคนสำคัญที่สุด ถ้าห